سال انتشار: ۱۳۸۰

محل انتشار: پنجمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

عزت الله رئیسی – بخش زمین شناسی دانشگاه شیراز
روح الله اسد پور – دانشجوی کار شناسی ارشد هیدروژئولوژی دانشگاه شیراز
محمد زارع – بخش زمین شناسی دانشگاه شیراز

چکیده:

غار سراب بابا حیدر در آهکهای کرتاسه توسعه پیدا کرده و دهانه خروجی آن در مرز بین کرتاسه و پالئوسن است . توسعه یافتگی غار بصورت دو گذرگاه (Passage) می باشد که در ترازهای متفاوتی قرار دارند . گذرگاه بالایی قدیمی تر وکف آن پوشیده از رسوبات آواری است و الگوی گذر گاه ها نیز سینوسی است . همچنین در غار نهشته ها به صورت پراکنده به چشم می خورند . در گذرگاه پایینی هم اکنون آب جریان دارد و رسوبات آواری به چشم نمی خورد . الگوی گذرگاهها خطی تا سینوسی است که بیشتر در امتداد درزه ها و به مقدار کمتری در جهت سطوح لایه بندی توسعه یافته اند . در نهایت الگوی توسعه غار به احتمال زیاد مطابق نظریات (۱۹۹۱) Palmer و (whith (1988 ؛ Branchwork caveمیبا شد . آبروفتچاله های متعدد (Recharge point) در حوضه آبگیر چشمه و ویژگیها ی مورفولوژیکی مسیر غار این نظریه را تائید می نماید .