سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: هفتمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

مهدی حسینی – دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)
تقی نبئی – دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال

چکیده:

بر اساس مطالعات پترولوژیکی اکسیدهای اصلی و عناصر نادر، سنگهای آذرین منطقه در سری آلکالن تا شوشونیتی قرار می گیرند و همچنین از بررسی عناصر نادر و نادر خاکی موجود در این سنگها و مقایسه آنها با مقادیر استاندارد ماگمای اولیه، چنین نتیجه می شود که فرایندهای نظیر آلایش، تفریق، و یا اختلاط ماگمایی در سر تحولی ماگماتیسم منطقه نقش به سزایی داشته است.
کانه زایی در منطقه از نوع هیدروترمالی بوده که به صورت دیده می شود: یکی رگه های مس (عمدتا کالکوپیریت و مالاکیت) در اطراف روستای آوه و دیگری رگه های باریت – سرب (گالن و باریت)در اطراف روستای یرک، ضریب همبستگی بین عنصر مس با مولیبدن و منگنز مثبت و قابل توجه است و با سایر عناصر مورد بررسی صفر و منفی است. ضریب همبستگی بین عنصر مولیبدن با نقره و نیز روی با کادمیوم مثبت و قابل توجه می باشد. عیار میانگین مس در نمونه های انتخاب شده، برابر ۷/۵ درصد و در مورد طلا در هفت نمونه مورد بررسی بین ۷۰ppb و ۲۸۸۵ppb متغیر می باشد.
در رگه های مس دمای هموژنیزاسیون انکلوزیونهای سیال موجود در کوارتزها بین ۴۷۵ تا ۵۲۰ درجه سانتیگراد، درجه شوری سیال بین ۱۴/۸ تا ۲۰/۷ درصد وزنی NaCl دانسیته سیال بین ۰/۹۱ تا ۱/۱۰ گرم بر سانتیمتر مکعب و فشار وارد بر محلول بین ۶۴۲/۹۷ تا ۹۰۲/۴۸ اتمسفر اندازه گیری شده است. در رگه های باریت – سرب دمای هموژنیزاسیون انکلوزیونهای موجود در باریت بین ۱۰۸ تا ۱۳۰ درجه سانتیگراد ، درجه شوری سیال بین ۱۲/۴ تا ۱۵/۷ درصد وزنی NaCl دانسیته سیال بین ۰/۹۲ تا ۰/۹۶ گرم بر سانتیمتر مکعب و فشار وارد بر محلول بین ۱/۳۲ تا ۵/۲۹ اتمسفر اندازه گیری شده است.
کانه زایی در منطقه آوه از نوع اپی ترمال تا هیپوترمال رگه ای می باشد و در راستای قائم یک زونالیته کانی شناسی پیش بینی می شود که در آن کانه های کم دما نظیر باریت در سطح و کانه های دما بالاتر نظیر کالکوپیریت (و احتمالا اسفالریت) در اعماق بیشتر گسترش یافته اند. در این منطقه ذخایر باریت، سرب و مس با توجه به گسترشی که دارند می توانند اقتصادی باشند . همچنین مقادیر طلا، نقره و کادمیوم در نمونه های تجزیه شده بالا می باشد.