سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: یازدهمین کنگره ملی مهندسی شیمی ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

آزاده سرودی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی صنایع پلیمر، مسؤول تحقیق و توسعه شرکت پ
ایرج رضائیان – دکترای تخصصی مهندسی پلیمر، دانشیار و سرپرست گروه پلیمردانشگاه تهران
حسن جعفری – دکترای تخصصی مهندسی پلیمر، استاد یار گروه پلیمر دانشگاه تهران
فاطمه اعتمادنیا – کارشناس ارشد آزمایشگاه پلیمر

چکیده:

هرچند ایران یکی از دارندگان نفت خام به عنوان منبع واکسهای معدنی است ، اما در مورد صنعت بسته بندی با توجه به لزوم آلیاژ کردن واکسها کلیه مواد مورد مصرف از جمله واکس مخصوص ساخت چند لایه ها وارداتی هست ند. در این تحقیق ویژگیهای لازم و فرمولاسیون مناسب جهت تهیه واکس لامینه مورد مصرف در تولید لفافهای بسته بندی دو لایه کاغذ /فویل آلومینیوم مطالعه و بررسی گردید .. واکسهای نفتی از جمله پارافین و میکروکریستالین واکسها به همراه دیگر مواد افزودنی آلیاژ شده و عملک رد آن ها در بسته بندی از ن ظر استحکام چسبندگی و میزان نفوذ بخار آب مورد برر سی قرار گرفت. نتایج نشان داد که هرچند پارافین واکسها به تنهایی استحکام چسبندگی و نفوذناپذیری مناسبی ندارند اما آلیاژ آنها با پلیمری مثل لاستیک بیوتیل و واکس میکروکریستالین می تواند نفوذناپذیری را تا ۶ برابر و استحکام چسبندگی را تا ۶۵۰ برابر اصلاح کند.آلیاژ پارافین واکسها با کوپلیمر اتیلن -وینیل استات و میکرو کریستالین واکس ، اگر چه چسبندگی را تا ۵۵۰ برابر افزایش می دهد اما باعث کاهش نفوذناپذیری نسبت به بخار آب می گردد. بنابراین در بسته بندی های حساس به نفوذ بخار آب ، مناسب نیست ، از طرف دیگر بر خلاف لاستیک بیوتیلEVA دارای بو و مزه است که در بسته بندی مواد غذایی حساسمطلوب نمی باشد.