سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: چهارمین کنفرانس بین المللی مدیران کیفیت

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

نیکا دستورنیکو – کارشناس ابزارهای کیفیت در شرکت طراحی مهندسی و تامین قطعات ایران خودرو(
نوشاز انتظام سلطانی –
روشنک عبدالهی –

چکیده:

به دلیل مشکل در زمینه “کم بودن ضخامت PVC زیر رنگ بدنه” در خودروها که باعث نارضایتی مشتری داخلی شده بود، تیم بهبود سالن رنگ در یک کارخانه خودروسازی تصمیم گرفت مشکل این ایستگاه را با استفاده از SPC بررسی نماید. اطلاعات جمع آوری شده نشان داد که بیش از۴۶% از خودروها دارای ضخامت PVC خارج از حدود استاندارد هستند که از این مقدار، ۲۹% خودروهای PVC کمتر از استاندارد دارند. که همین مطلب باعث نارضایتی مشتری شده بود. در این مورد، بالا بردن میانگین تولید و افزایش پاشش PVC راه حل مناسبی محسوب نمی شد. زیرا فرآیند مزبور با پراکندگی زیاد ، تولیداتی با ضخامت PVC بیشتر از حد بالای استاندارد نیز تولید می کرد. بنابراین ،افزایش میانگین به تنهایی باعث بالارفتن یرویه مصرف PVC، منجر به بروز عیب ”شره“ می شد که به عنوان یک عیب ظاهر مهمتر از کمی ضخامت است. نمودار کنترلی فرایند، حتی پس از آن که تحت کنترل درآورده شد، هنوز بسیار ناتوان بود. بنابراین ،تیم بهبود تصمیم گرفت تا ضمن جاری کردن نمودار کلیه عوامل تأثیرگذار بر فرآیند را نیز جمع آوری کرده و با انجام آنالیز واریانس بر روی این داده ها احتمال بهبود را بررسی کند. این کار منجر به نتایج جالب توجهی شد که بر اثر آن و با تجزیه و تحلیل اطلاعات و انجام اقدامات اصلاحی تاکنون تیم SPC سالن رنگ موفق شده است مشکل کمی ضخامت PVC را در بدنه از ۲۹% به صفر و در رکابها از ۹۹% به ۲% کاهش دهد.