سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: اولین همایش ملی حبوبات

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

جلیل اصغری میدانی – عضو هیات علمی موسسه تحقیقات کشاورزی دیم(مراغه)
داریوش بزازی – کارشناس ارشد موسسه تحقیقات کشاورزی دیم(مراغه)

چکیده:

نخود مهمترین گیاه از گروه حبوبات است، سطح زیر کشت آن در شرایط دیم کشور۷۰۰ هزار هکتار و متوسط عملکرد آن ۳۲۰ کیلوگرم در هکتار است. یکی از عوامل مشکل ساز و محدود کننده تولید، وجود علف های هرز می باشد. لذا به منظور انتخاب روش مناسب کنترل علف های هرز در زراعت نخود دیم (رقم پیروز)، در ایستگاه تحقیقات کشاورزی دیم مراغه آزمایشی به صورت کرتهای دوبار خرد شده در قالب طرح پایه بلوک های کامل تصادفی در ۳ تکرار و به مدت ۳ سال (۱۳۷۲-۱۳۷۴) اجرا شد. در پاییز عملیات خاک‌‌ورزی در دو عمق، سطحی و عمیق انجام و در بهار نخود در دو فاصله خطوط ۳۵ و۵۰ سانتی متر کشت شد. جهت کنترل علف های هرز چهار روش وجین دستی، کنترل شیمیایی، کنترل مکانیکی و بدون کنترل علف های هرز منظور گردید. در کنترل شیمیائی از سم تری فلورالین به مقدار ۲ لیتر در هکتار و به صورت قبل از کشت ((Preplanting و در کنترل مکانیکی از کولتیواتور غلطان استفاده گردید. نتایج نشان داد که در سطوح فاکتورهای عمق شخم و فاصله خطوط کشت از نظر عملکرد دانه اختلاف معنی دار وجود نداشت. ولی استفاده از شخم سطحی و انتخاب فاصله خطوط ۳۵ سانتی‌‌متر به ترتیب با عملکرد ۹۱۱ و ۸۸۹ کیلوگرم در هکتار بیشتر از شخم عمیق و فاصله خطوط کشت ۵۰ سانتی‌‌متر عملکرد داشتند. در بین سطوح فاکتور شیوه کنترل علف های هرز در سطح احتمال ۱% اختلاف معنی‌‌دار مشاهده گردید بطوری که روش وجین دستی و کنترل مکانیکی علف های هرز به ترتیب ۱۱۷۶ و ۱۱۱۷ کیلوگرم در هکتار عملکرد داشتند که با در نظر گرفتن سهولت کار، هزینه های کارگری و سرعت عمل زیاد، کنترل مکانیکی نسبت به سایر روشها ارجحیت پیدا کرد.