مقاله کاربرد الگوي باور بهداشتي در تغيير رفتارهاي مراقبت از خود بيماران مبتلا به ديابت که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در دي ۱۳۸۸ در نشريه پرستاري ايران از صفحه ۶۱ تا ۷۲ منتشر شده است.
نام: کاربرد الگوي باور بهداشتي در تغيير رفتارهاي مراقبت از خود بيماران مبتلا به ديابت
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ديابت
مقاله الگوي باور بهداشتي
مقاله رفتارهاي مراقبت از خود
مقاله آگاهي
مقاله آموزش

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فارسي زهرا
جناب آقای / سرکار خانم: جباري موروئي مسعود
جناب آقای / سرکار خانم: عبادي عباس
جناب آقای / سرکار خانم: اسدزندي مينو

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: ديابت يک بيماري مزمن رو به گسترش و يک مشکل بزرگ بهداشتي در سراسر جهان است. هدف از اين مطالعه تعيين تاثير آموزش در چارچوب الگوي باور بهداشتي بر رفتارهاي مراقبت از خود بيماران ديابتيک بود.
روش بررسي: اين پژوهش يک کارآزمايي باليني است. جمعيت مورد مطالعه شامل بيماران مبتلا به ديابت بستري در ۴ بيمارستان آموزشي شهر تهران بودند که در سال ۸۵-۱۳۸۴ مورد مطالعه قرار گرفتند. ۷۱ بيمار به روش مبتني بر هدف انتخاب شده و به طور تصادفي به دو گروه مورد و شاهد تقسيم شدند (۳۵ نفر در گروه مداخله و ۳۶ نفر در گروه کنترل). بعد از تعيين نيازها در چارچوب الگوي باور بهداشتي مداخله آموزشي در گروه مورد صورت گرفت. در ويزيت اوليه و دو ماه بعد از مداخله ابعاد الگو، رفتارهاي مراقبت از خود و آگاهي بيماران از طريق مصاحبه ساختار يافته و پرسشنامه بررسي شد. در نهايت داده ها با استفاده از نرم افزار  SPSS(ويرايش ۱۲) مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.
يافته ها: قبل از مداخله آزمون تي تست مستقل تفاوت معني داري را در آگاهي، رفتارهاي خودمراقبتي و ابعاد الگو در دو گروه مورد و شاهد نشان نداد (P>0.05). ولي بعد از مداخله استفاده از همان آزمون بجز در بعد موانع و منافع درک شده در ساير ابعاد الگو بين دو گروه تفاوت معني داري را نشان داد (P<0.05)؛ همچنين به جز در بعد مراقبت از پا (P>0.05) در ساير رفتارهاي مراقبت از خود بين دو گروه تفاوت معني داري ديده شد (P<0.05). آزمون هاي تي زوج شده و ويلکاکسون پس از مداخله افزايش معني داري را در ميانگين و ميانه نمرات آگاهي، حساسيت و شدت درک شده، خودکارآمدي و رفتارهاي مراقبت از خود در بيماران گروه مداخله نشان دادند (P<0.05).
نتيجه گيري: به نظر مي رسد الگوي باور بهداشتي در آموزش بيماران ديابتي جهت پيش بيني و تغيير رفتارهاي مراقبت از خود مفيد باشد.