مقاله کاربرد تحليل عاملي و خوشه اي در ارزيابي فضايي – مکاني مناطق روستايي استان اصفهان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در اقتصاد كشاورزي و توسعه از صفحه ۵۷ تا ۷۶ منتشر شده است.
نام: کاربرد تحليل عاملي و خوشه اي در ارزيابي فضايي – مکاني مناطق روستايي استان اصفهان
این مقاله دارای ۲۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تحليل عاملي
مقاله تحليل فضايي – مکاني
مقاله مناطق روستايي
مقاله تحليل خوشه اي
مقاله استان اصفهان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: تقوايي مسعود
جناب آقای / سرکار خانم: شفيعي پروين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در مطالعات جغرافيايي مناطق روستايي استان به دليل تنوع پديده هاي مکاني و ويژگيهاي متعدد آنها (مانند: جمعيت، وسعت، ناحيه جغرافيايي) امکان مطالعه به صورت مجرد و منفرد مقدور نيست و لذا اولين گام براي مطالعه پديده هاي مکاني داراي ويژگيهاي متعدد، طبقه بندي آنها در گروه هاي مشابه است. روش تحليل عاملي يکي از پيچيده ترين و بهترين روشها براي تعيين مهمترين عوامل موثر بر توسعه يافتگي محسوب مي شود. در اين پژوهش با روش تحليل عاملي، تحليل فضايي – مکاني سطح توسعه مناطق روستايي استان اصفهان در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته است. به اين منظور ۴۸ شاخص از نظر سطح توسعه انتخاب شدند که اين شاخصها به ۴ عامل تقليل يافتند و ۷۶ درصد واريانس را در بر مي گيرند. در بين ۴ عامل برتر، عوامل اجتماعي – اقتصادي به تنهايي ۴۱٫۷ درصد واريانس را پوشش مي دهند و تاثيرگذارترين عامل در مطالعه مي باشند. سپس با استفاده از روش خوشه اي، نقاط روستايي استان اصفهان از نظر سطح توسعه يافتگي، در ۸ گروه همگن طبقه بندي شدند كه مناطق روستايي شهرستان اصفهان در گروه يکم (برخوردارترين مناطق استان اصفهان) و شهرستانهاي آران و بيدگل و برخوار و ميمه در گروه هشتم (محرومترين مناطق استان اصفهان) قرار مي گرفتند.