سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: دهمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

لیلا رحیمی متین – دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی
عبدالحسین امینی – دانشکده زمین شناسی، پردیس علوم ، دانشگاه تهران

چکیده:

سازند قم در مقطع یورت هشاه (جنوب ورامین) شامل تناوبی از سنگ آهک، مارن، آه کمارنی و سن گهای تبخیری م یباشد. مرز پایین آن با ولکانیک های ائوسن به صورت ناپیوستگی آذرین پی و مرز بالایی آن با سازند قرمز بالایی به صورت ناپیوستگی ه مشیب (ناپیوستگی معادل) م یباشد. مطالعات آزمایشگاهی بر روی نمون ههای تحت الارضی منجر به شناسایی رخسار هها و محیط رسوبی این سازند گردیده است. این مطالعات نشان م یدهد رسوبگذاری این سازند در یک سیستم شلف کربناته با گسترش ری فهای محلی صورت گرفته است. بررسی رخسار هها در توال یهایقائم رسوبی در چارچوب چین هنگاری سکانسی منجر به شناسایی ٤ مرزسکانسی اصلی(مرزهای سکانسیSB ١ و SB٤مرزهای سکانسی نوع اول و مرزهای سکانسیSB٢ و SB٣مرزهای سکانسی نوع دوم تشخیص داده شدند) و ٣ سکانس اصلی و یک مرز سکانسی فرعی گردید. مرزهای سکانسی اصلیSB٢ مرز بین آک یتانین–بوردیگالین)، SB٣مرزبین بوردیگالین میانی–بالایی) وSB٤مرز بین بوردیگالین بالایی– میوسن میانی) به وضوح متاثر از ) تغییرات جهانی سطح آب دریا و قابل انطباق با این تغییرات می باشند ، اما مرز سکانسی زیرین سازند قم ( ١ SB ) معلول پستی و بلندی های موجود در کف حوضه در منطقه مورد مطالعه است و محلی می باشد.