سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نهمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

حمید کاریاب –
عبدلمهدی میرسپاسی –
حمیدرضا هنری –
علیرضا مصداقی نیا –

چکیده:

راکتورهای بی هوازی با بستر لجن و جریان رو به بالا (UASB) امروزه بطور گسترده ای در تصفیه فاضلاب صنایع و خصوصاً فاضلاب صنایع الکل سازی کاربرد دارند. Wilkie و همکاران (۲۰۰۰) گزارش نموده اند که تا پایان سال ۱۹۹۹ تعداد ۸۱ رآکتور UASB جهت تصفیه فاضلاب صنایع الکل سازی به کار رفته است. در این مطالعه دو راکتور (UASB) در مقیاس بزرگ، Scale full ، در شکرت الکل سازی بیدستان به حجم ۴۲۰ متر مکعب و در موارد کارایی حذف آلاینده ها (COD, 5BOD, TSS)، میزان بار آلی، سرعت خطی، زمان ماند هیدرولیکی و سایر پارامترهای تأثیر گذار در عملکرد راکتورهای UASB مورد بررسی قرار گرفتند. با اعمال تغییراتی در شرایط راهبری راکتور ۲, UASB، راندمان این راکتور در حذف آلاینده ها تا ۵۵% نسبت به راکتور ۱, UASB ارتقاء یافته است. میزان بار آلی (OLR) از ۴/۵ D.3m/KgCOD به ۱۰ d.3m/kg COD افزایش داده شده که پیشنهاد می گردد این رقم تا ۱۲ d.3 m/kg COD نیز زیاد شود. سرعت خطی در قبل از تغییرات در راکتور ۲,UASB، همچنین در راکتور ۰/۰۳, ۱,UASB متر در ساعت بوده است. که این رقم در راکتور ۲,UASB به ۰/۳۵ h/m رسانده شده است و پیشنهاد می گردد جهت جلوگیری از رسوب شدن جامدات معدنی معلق و همچنین جهت جلوگیری از تشکیل لجن دانه ای سبک، این مقدار تا ۱/۲۵، ۱ متر در ساعت افزایش داده شود. زمان ماند هیدرولیکی فاضلاب در راکتور ۱,UASB بیش از ۲۰۰ ساعت می باشد که این زمان در راکتور ۲,UASB به ۲۰ ساعت کاهش داده شده است. در مجموع انتظار می رود با توجه بیشتر در راهبری راکتور ۲,UASB و افزایش میزان لجن دانه ای (گرانوله)، کارایی آن در حذف آلاینده های اساسی از فاضلاب الکل تقطیری، برابر تجربیات در سایر نقاط، تا مقادیر بالاتر از ۸۰ درصد افزایش یابد. جهت افزایش کارایی راکتور ۱,UASB تغییراتی لازم است که از آن جمله می توان به راه اندازی مجدد راکتور با لجن مناسب، افزایش سرعت خطی، کاهش زمان ماند هیدرولیکی و افزایش میزان بار آلی اشاره نمود. مطالعات در واحدهای مشابه توسط Alper و همکارانش (۲۰۰۶) نشان داده است که راندمان حذف آلاینده های اساسی از فاضلاب الکل تقطیری می تواند تا ۹۰ درصد افزایش داده شود.