سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: چهارمین همایش ملی بیوتکنولوژی ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

محمد باقر تجویدی – دانشجوی کارشناسی رشته میکروبیولوژی ،دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهریار
مریم توحیدپور – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهریار

چکیده:

کاربرد میکروارگانیسمها در عرصه بیوتکنولوژی با توجه به اهمیبت ژنها و اطلاعات ژنتیکی خاص آنها به طور چشمگیری رو به افزایش است . اخیرا از روشهای بیولوژیک جهت زدودن و حذف فاضلابهای رادیواکتیو از محیط زیست بهره جسته اند، لذا به منظور کاهش هزینه های بالا به منظور حذف این نوع فاضلابها برآن شده اند تا از میکروارگانیسمهایی چون Deinococcus radiodurans استفاده نمایند.
Deinococcus radiodurans باکتری گرم مثبت وبدون اسپور بوده و معمولا بیماریزا نمی باشد،، همچنین محتوی رنگدانه های قرمز رنگی بوده و کلنی های صورتی رنگی ایجاد می نماید.این باکتری برای اولین بار در قوطی کنسروهایی که توسط اشعه استریلیزه شده بودند،یافت شد Deinococcus radiodurans. نسبت به تشعشعات یونیزه کننده از خود مقاومت بسیار زیادی نشان می دهد . محققین تصور می کردند مقاومت این باکتری نیز مانند سایر باکتریهایی آه نسبت به خشکی ،گرما و سایر عوامل مقاومند ، مربوط به اسپور آن می باشد ، در حالیکه طی آزمایشات صورت گرفته مشخص گردید، علت اصلی این مقاومت مکانیسم پرتوان ترمیم DNA در آنها بوده و اخیراً نیز ژن mer به دست آمده از اشرشیاکلی به صورت موفقیت آمیزی در ژنوم Deinococcus radiodurans انتگره شده است . این ژن کدکننده آنزیمی است که میزان سمیت ترکیبات مختلف از جمله یون منیزیم را کاهش می دهد و امکان رشد این باکتری را بر روی آنها فراهم می سازد . از آنجاییکه جزء اصلی این فاضلابها ، ترکیبات جیوه (II) می باشد لذا از چندین سویه این باکتری که بیان آننده ژن کلون شده mer می باشد، استفاده می شود.
دسته های ژنی مختلفی که از طریق مهندسی ژنتیک و روشهای مدرن مولکولی ایجاد می شوند . قادر به تصفیه فاضلابهای رادیواکتیو از طریق سمیت زدایی بر روی ترکیباتی چون جیوه و تولوئن می باشند .