سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: هفتمین سمینار بین المللی مهندسی رودخانه

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

ابوالقاسم دادرسی سبزوار – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان
زهرا داورزنی – کارشناس ارشد جغرافیا دانشگاه تهران
مجتبی یمانی – دانشیار دانشکده جغرافیا دانشگاه تهران
بهرام محمدی گلرنگ – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان

چکیده:

جلوگیری از خطرات ناشی از سیل، ساماندهی و مدیریت سیل در رودخانه هـا و نهایتـا بهسازی رودخانه ها، نیازمند تشخیص و تعیین پهنه های سیل خیز است . در این بررسی واحد های کا ری در منطقه ی تحقیق بر اساس تعدادی از عوامـل مـوثر بر سیلِ حوضه تعیین و بررسی شدند . سیستم اطلاعات جغرافیایی برای تهیه تعـدادی از لایه های اطلاعاتی و نیز تلفیق عوامل موثر و سنجش از دور به منظور تهیـه نقـشه پوشش گیاهی مورد استفاده قرار گرفتند . پهنه بندی سـیل در حـ وزه بـر مبنـای مـدل مفهومی فازی که بررسی سابقه ی تحقیق آنرا مناسبترین مدل بـرای مطالعـاتِ سـیل
معرفی کرده بود، و بر اساس ۶ عاملِ شیب، اشـکال نـاهمواری، لیتولـوژی، شـماره ی منحنی، نوع خاک و پوشش گیاهیصورت گرفت . نتایج نشان داد که ۴۳/۲۹ درصد از سطح حـوزه از سـیل خیـزی زیـ اد و خیلـی زیـاد برخوردار بوده و تنها ۱۹/۱۷ مساحت را نقاط کم خطر تشکیل میدهـد . انطبـاق نتـایج مطالعه با شرایط طبیعی منطقه در مطالعات صحرایی، تائید گردید .