سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: اولین کنفرانس مهندسی برنامه ریزی و مدیریت سیستم های محیط زیست

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

اردشیر کلالی – دانشجو کارشناسی ارشد محیط زیست- دانشگاه امیرکبیر
سامان تقوی – فارغ التحصیل کارشناسی ارشد محیط زیست- دانشگاه صنعتی شریف

چکیده:

روش های ارزیابی زیست محیطی روشی است که با ایجاد شبکه های گسترده و سیستماتیک نمودن آن ها برای ساخت الگویی مناسب و بهینه سازی مدل از دوران نهضت صنعتی در جهان همواره مورد توجه متخصصان بوده است. اما در دهه های اخیر با توجه به گسترش فناوری اطلاعات (information technology ) ( IT) و روش های تصمیم گیری چند معیاره (Multy Criteria Decision Making)( MCDM)و کاربردهای آن در ارزیابی های زیست محیطی به نتایج تحلیلی و سنجش های تجربی بسیار مناسب رسیده اند. یکی از مراحل مهم، مراحل ارزیابی و تحلیل است که کلیه اطلاعات تهیه شده از وضعیت موجود و نیز پیامد های پیش بینی شده در محیط های فیزیکی ,بیولوژیکی اجتماعی, اقتصادی , فرهنگی تجزیه و تحلیل می شوند, سپس تمام داده ها و یافته های کیفی و کمی یکسان سازی می شوند و با یک الگوی واحد مورد ارزیابی قرار می گیرند. در این مقاله مزایا و معایب بکاربردن سیستم های هوشمند (خبره) به همراه روش های تصمیم گیری چند منطوره معتبر مانند UNEPو روش های ماتریسی و بررسی جداگانه هر کدام مورد بررسی قرار می گیرد.