سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: پنجمین کنفرانس بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

حمیدرضا وثوقی فر – استادیار دانشکده عمران دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب

چکیده:

در این مقاله از شبکه های ژنیتیکی برای آموزش رابطه مابین اطلاعات آزمایشگاهی و عددی استفاده شده است. الگوریتم ژنتیک یک روش شناخته شده جهانی برای بهینه سازی است. این الگوریتم یک روش بسیار آسان برای حل مسائل بهینه سازی می باشد و در عین حال قابلیت حل انواع مسائل پیچیده که با سایر روش های دیگر جواب مناسبی برای آن ها یافت نمی شود، را دارا است. شبکه های مختلف ژنیتیکی شامل شبکه های یک سویه، شبکه های بازگشتی و شبکه های چند لایه می باشند. با بررسی شبکه های ذکر شده شبکه های چند لایه بدون معلم مبنای عمل قرار گرفته است. در این نوع آموزش، بردارهای ورودی به شبکه ارائه گردیده بدون اینکه بردارهای خروجی مربوطه به شبکه داده شوند. وزن های شبکه به صورتی اصلاح می شوند که بردارهایی ورودی مشابه در یک گروه بندی قرار گیرند. شبکه انتشار متقابل در این گروه از شبکه ها قرار می گیرد. در این روش مدلسازی، در یک لحظه )به جای کنترل یک نقطه برای بهینگی( نقاط بسیاری را به منظور یافتن نقطه بهینه کنترل مینماید. پس از انتخاب روش مناسب الگوریتم ژنیتیک برای مطالعه موردی سد بتنی کوینا مد نظر قرار گرفته است. زیرا مدل ۱/۵۰ سد کوینا سال هاست تحت آزمایشات مختلف قرار دارد و مقدار قابل توجهی اطلاعات در مورد رفتار سد کوینا و آزمایشات انجام شده بر روی مدل ۱/۵۰ آن در دسترس می باشد. برای تحلیل دینامیکی سد از برنامه EAGDاستفاده شده است. سپس تاریخچه تغییر فرم، که در اثر رخداد ۲۰ ثانیه زلزله ال سنترو در مدل و سد ایجاد می شوند، از تحلیل دینامیکی بدست آمده است. از این اطلاعات برای آموزش شبکه ژتیتیکی استفاده گردیده است. نتایج نشان می دهند که با خروج حدود ۵۰ درصد اطلاعات، شبکه ژنیتیکی آموزش دیده قادر به بازیابی اطلاعات با دقت ۹۲ درصد می باشد.