سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: ششمین کنفرانس هیدرولیک ایران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

رسول میرعباسی نجف آبادی – دانشجوی کارشناسی ارش سازه های آبی دانشگاه شهید باهنر کرمان
مظاهر امینی نجف آبادی – دانشجوی کارشناسی ارشد آبیاری و زهکشی دانشگاه شهرکرد
بهزاد قربانی – استادیار دانشکده کشاورزی دانشگاه شهرکرد
محمدباقر رهنما – استادیار دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید باهنر کرمان

چکیده:

امروزه نیاز روزافزونی به تصفیه آب از ذرات معلق و گیاهان در پروژه های منآبع آب احساس می شود. ذرات موجود در آب آبیاری مشکلات بسیاری از بهره برداری از سیستم های آبیاری ایجاد می نمایند که علاوه بر کاهش راندمان هزینه های زیادی را بر سیستم تحمیل می کنند. بویژه در مناطقی که می خواهند از روشهای مدرن آبیاری از جمله آبیاری بارانی یا قطره ای استفاده می کنند، مواد معلق موجود در آب باعث گرفتگی روزنه قطره چکانها و یا گرفتگی شیرآلات و وسایل اندازه گیری جریان می گردند. این مسائل باعث شد که بهره برداران از سیستم های آبیاری با استفاده از وسایلی همچون فیلتر شن و هیدروسیکلون و فیلترهای توری یا دیسکی آب ورودی به سیستم را تصفیه کنند. اما در هر سیستمی که این وسایل نصب می گردد. یکی از مهمترین مشکلات بحث گرفتگی همین وسایل است که باید بطور متناوب تمیز گردند و این خود علاوه بر هزینه های نگهداری زمان بر نیز هست. صافی های خود تمیز کن یکی از راه کارهای حذف مواد معلق در آب است. صافی های خودتمیز کن در حقیقت یک نوع صافی است که مواد موجود در آب را با کمترین نیاز به تمیزکردن، صاف می کند و با عنوان صافی های شیبدار ساکن یا قوسهای سوراخدار شناخته می شوند. این صافیها از یک صفحه صافی با میله های شیبدار گوه ای شکل برای حذف لایه نازک جریان با سرعت بالا از لبه پایینی جریان فوق بحرانی استفاده می کنند. کل افت هد ایجاد شده توسط این صاف ۲۵/۱ تا ۵/۱ متر است. از این صافیهاه می توان بطور گسترده در تصفیه آب مورد نیاز جهت سیستمهای آبیاری تحت فشار استفاده کرد. در این مقاله برخی به مزایا و محدودیت های صافی های خود تمیزکن اشاره شده و همچنین این صافی ها با تجهیزات فیلتراسیونی که امروزه در تصفیه آب سیستم های تحت فشار بکار می روند، مقایسه شده است.