مقاله کاربرد ضايعات طبيعي به منظور بهبود مشخصات ته نشين پذيري لجن فعال که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در آب و فاضلاب از صفحه ۳۲ تا ۴۰ منتشر شده است.
نام: کاربرد ضايعات طبيعي به منظور بهبود مشخصات ته نشين پذيري لجن فعال
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ضايعات طبيعي
مقاله لجن فعال
مقاله شاخص حجمي لجن
مقاله سرعت ته نشيني ناحيه اي
مقاله ته نشين پذيري

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حسينلو روح اله
جناب آقای / سرکار خانم: تائبي امير

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
شاخص حجمي لجن و سرعت ته نشيني ناحيه اي، معيارهاي تعيين ميزان ته نشين پذيري لجن فعال هستند. هدف اصلي اين تحقيق، بررسي اثرات ضايعات طبيعي بر مشخصات ته نشين پذيري لجن فعال بود. اين ضايعات که اغلب بدون استفاده بوده و به محيط زيست وارد مي شوند، ممکن است در ته نشين پذيري لجن فعال موثر باشند. ضايعات طبيعي به کار رفته در اين تحقيق شامل ساقه ذرت، پوست بادام، پوست نارگيل، پوست گردو، پوست فندق، پوست تخم مرغ، پوست بادام زميني و پوست درخت کاج بود. کليه آزمايش هاي اين تحقيق طبق روشهاي استاندارد و با سه تکرار و در پنج مرحله انجام شد. مقدار شاخص حجمي لجن فعال نمونه شاهد به طور متوسط ۸۲۳ mL/g بود که با افزودن دزهاي بهينه ضايعات طبيعي مختلف، مقدار آن به ۱۰۰ mL/g (حدود ۸۸ درصد کاهش) رسيد. ميانگين سرعت ته نشيني ناحيه اي براي نمونه شاهد ۱٫۲۲۲ متر بر ساعت بود و مقدار آن براي نمونه هاي حاوي مواد افزودني طبيعي مختلف به حدود ۲ تا ۳ برابر افزايش يافت. اهميت اين افزايش به اين خاطر است که متعاقبا مي توان آهنگ بار سطحي هيدروليکي حوض ته نشيني را نيز بدون کاهش بازدهي آن افزايش داد. بازگشت لجن فعال حاوي مواد افزودني، ته نشين پذيري لجن را بهتر نمود. با انجام آزمايش هاي جار، مشاهده شد که مواد افزودني طبيعي عمدتا به عنوان عوامل سنگين کننده و به صورت جزيي به عنوان عوامل لخته ساز عمل کرده و موجب کاهش شاخص حجمي لجن مي شوند.