سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: اولین همایش ملی مدیریت و توسعه کشاورزی پایدار در ایران

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

عین الله حسامی – عضو هیئت علمی دانشکده کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شوشتر
شاپور لرزاده – عضو هیئت علمی دانشکده کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شوشتر
ناظر آریان نیا – عضو هیئت علمی دانشکده کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شوشتر
امین رضا جمشیدی – عضو هیئت علمی دانشکده کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شوشتر

چکیده:

به منظور بررسی و مطالعه چهار نوع علف کش دو منظوره با میزان های حداقل و حداکثر در کتنرل علف های هرز گندم در سیستم های خاک ورزی مختلف، که در پایداری و حفظ محیط زیست و جلوگیری از فرسایش خاک تا حدودی نقش دارند آزمایشی انجام شد. این آزمایش به صورت کرت های خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار اجرا گردید. تیمارهای آزمایشی شامل سیستم های خاک ورزی مرسوم و خاک ورزی حداقل و علفکش های شامل شوالیه به میزان ۳۵۰ و ۴۰۰ گرم در هکتار به همراه سورفکتانت سیتوگیت، آپیروس به میزان ۲۶/۶ و ۳۱ گرم در هکتار به همراه سورفکتانت سیتوگیت، آسرت ۲۵ درصد ۲ و ۳ لیتر در هکتار و متریبوزین ۷۰ درصد ۲۰۰ و ۳۰۰ گرم در هکتار و شاهد باوجین و شاهد بدون وجین بودند. نتایج نشان داد که سیستم خاک ورزی مرسوم در کاهش تراکم علف های هرز بهتر از خاک ورزی حداقل نقش دارد و کاربردعلف کش آپیروس به مقدار ۳۱ گرم در هکتار در خاک مرسوم و علف کش آپیروس ۳۱ گرم و شوالیه در میزان ۴۰۰ گرم در خاک ورزی حداقل برای کنترل علف های هرز و کاهش تراکم آنها مفید هستند. علف کش آپیروس ۳۱ گرم و شوالیه ۳۰ درصد در میزان ۴۰۰ گرم در هر دو سیستم خاک ورزی مرسوم و حداقل در کاهش نوع علف های هرز پهن برگ موثر بودند و از طرفی مزوسولفورون متیل ۳۰ درصد- یودو سولفورون متیل ۳۰ درصد ۳۵ و ۴۰۰ گرم ماده تجارتی، آپیروس ۲۶/۶ و ۳۱ گرم ماده موثر، آسرت ۲ و ۳ لیتر ماده موثر در هر دو سیستم خاک ورزی در کنترل نوع علف های هرز باریک برگ نیز مناسب بودند.