مقاله کاربرد فرايند تحليلي سلسله مراتبي (AHP) در ارزيابي راهبردهاي بيابان زدايي (مطالعه موردي: منطقه خضرآباد يزد) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در تحقيقات مرتع و بيابان ايران از صفحه ۳۵ تا ۵۰ منتشر شده است.
نام: کاربرد فرايند تحليلي سلسله مراتبي (AHP) در ارزيابي راهبردهاي بيابان زدايي (مطالعه موردي: منطقه خضرآباد يزد)
این مقاله دارای ۱۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بيابان زدايي
مقاله تصميم گيري چندمعياره
مقاله خضرآباد
مقاله فرايند تحليلي سلسله مراتبي
مقاله مقايسه زوجي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: صادقي روش محمدحسين
جناب آقای / سرکار خانم: احمدي حسن
جناب آقای / سرکار خانم: زهتابيان غلامرضا
جناب آقای / سرکار خانم: طهمورث محمد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
با توجه به اهميت روزافزون مساله بيابان زدايي و پيچيدگي اين فرايند که در اثر برهم کنشهاي متغيرهاي مختلفي در طي زمان حاصل مي شود، لزوم پرداختن به راهکارهاي بهينه به منظور جلوگيري از بياباني شدن يا احياء و ترميم مناطق تخريب يافته، ضروري به نظر مي رسد. به طوري كه ضمن جلوگيري از هدررفتن سرمايه هاي محدود، بازدهي طرحهاي کنترل، احياء و بازسازي عرصه هاي طبيعي بالا رود. با مطالعه منابع تحقيقاتي، مشخص شد که متاسفانه تاکنون راهکارهاي ارايه شده براي رفع اين مساله، بخشي و غير همه جانبه نگر بوده و هيچ گونه سابقه اي در بکارگيري روشهاي نظام مند، از جمله روشهاي تصميم گيري چندمعياره (MADM) در زمينه بيابان زدايي وجود ندارد. بنابراين سعي شد از روش فرايند تحليلي سلسله مراتبي(AHP)  به منظور ارايه راهکارهاي بهينه در بيابانزدايي استفاده شود. در اين پژوهش از روش دلفي(Delphi)  به صورت مقايسات زوجي(Pire Wise)  با استفاده از نرم افزار Expert Choice، نظرات متخصصان نسبت به ارجحيت و اولويت معيارها و راهبردها، ارزيابي شد. سپس با عمل تلفيق بر روي نتايج حاصل شده، اولويت نهايي راهبردها بدست آمد. اين مدل به منظور ارزيابي کارايي در ارايه راهبردهاي بهينه، در منطقه خضرآباد يزد مورد استفاده قرار گرفت. بنابراين بر مبناي نتايج حاصل شده، راهبردهاي جلوگيري از تبديل و تغيير نامناسب کاربري اراضي با ميانگين وزني ۲۲٫۹ درصد، توسعه و احياء پوشش گياهي با ميانگين وزني ۲۱٫۸ درصد و تعديل در برداشت از منابع آب زيرزميني با ميانگين وزني۱۹٫۱  درصد به ترتيب به عنوان مهمترين راهبردهاي بيابان زدايي در منطقه تشخيص داده شدند.