مقاله کاربرد ليزر در درمان يا کنترل دندانهاي حساس که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۸ در مجله دانشگاه علوم پزشكي ارتش جمهوري اسلامي ايران (annals of military and health sciences research) از صفحه ۳۹ تا ۴۵ منتشر شده است.
نام: کاربرد ليزر در درمان يا کنترل دندانهاي حساس
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله حساسيت هاي دنداني
مقاله ليزر
مقاله ليزرهاي کم توان
مقاله توبول هاي عاجي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فكرآزاد رضا
جناب آقای / سرکار خانم: لطفي غوغا
جناب آقای / سرکار خانم: غلامي غلامعلي
جناب آقای / سرکار خانم: علي محمدكلهري كتايون

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: افزايش حساسيت دندان (DH) يکي از شايع ترين مشکلاتي است که باعث بروز شکاياتي به دليل ناراحتي و يا درد در بيماران غالبا به دنبال تحريکات مکانيکي، حرارتي، شيميايي واسموتيک در محل طوق دندان هاي داراي عاج نمايان شده ميگردد. شيوع حساسيت دنداني روبه افزايش است زيرا مدت زمان باقي ماندن دندان ها در دهان افراد بيشتر شده و سطوح ريش هاي دنداني بيشتري به دنبال تحليل هاي لثه اي و جراحي هاي پريودونتال عريان شده است.
مواد و روش ها: تا به امروز درمان هاي متعددي براي رفع ازدياد حساسيت دندان ها ارایه شده است، از قبيل استفاده از نمک هاي استرانسيم يا پتاسيم، گلاس آينومرها و سيلانت هاي فتوپليمريزه با مکانيسم مسدود کردن توبول هاي عاجي ودر موارد حساسيت شديد درمانهاي تهاجمي مثل (Root canal therapy (RCT، استفاده از کران و تصحيح از طريق جراحي شامل پوشاندن ريشه با استفاده از گرفت. اما امروزه استفاده از ليزرهاي پالسي يا پيوسته به منظور رفع حساسيت دنداني توصيه شده است. ليزرهاي به کاررفته در درمان ازدياد حساسيت دنداني در دو گروه طبق هبندي مي شوند:
– ليزرهاي داراي توان خروجي پايين يا به عبارت صحي حتر ليزر کم شدت مانند:He-Ne ، GaAs، GAALAS با مکانيسم بلوک پايانه هاي عصبي و اثر بر مدياتورهاي التهابي.
– ليزرهاي با توان خروجي متوسط يا با عبارت صحي حتر ليزر باشدت بالاتر مانند:
Er: YAG، Er,Cr: YSGG، Nd: YAG، CO2، با مکانيسم تغييرهاي ساختاري جهت بستن توبول هاي عاجي.
بحث و نتيجه گيري: چنين به نظر مي رسد، درمان يا کنترل حساسيت هاي دنداني با استفاده ترکيبي از ليزر هاي کم شدت و پرشدت هم زمان اثرهاي پايدار و طولاني مدتي را در پي داشته باشد. اين موضوع نيازمند تحقيقات باليني متعدد با پارامترهاي دقيق و بهينه ليزري در آينده مي باشد.