سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: هفتمین همایش بین المللی سواحل، بنادر و سازه های دریایی

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

رضا مردانی – عضو هیات علمی دانشگاه صنعتی مالک اشتر
محمدامیر فلاح – کارشناسی ارشد مخابرات از دانشگاه تربیت مدرس
حسین شاهمیرزائی – دانشجوی دکتری اپتیک و لیزر دانشگاه شیراز

چکیده:

سنجش از دور بوسیله لیزر را لیدار (LIDAR[1]) گویند و تکنیک اندازه­گیری عمق آبهای ساحلی و نواحی کم عمق و ترسیم نقشه­های کف و ناهمواریها را بوسیله اسکن با پالسهای لیزری، کف­نگاری(HALS[2]) گویند.
کاربردهای خاص کف­نگاری لیزری عبارتند از :
انتخاب کانالهای هدایت و ناوبری، جمع­آوری اطلاعات کنار ساحلی در مناطق وسیع، جمع­آوری اطلاعات لنگرگاه و بندرگاه، انجام پروژه­های محافظت از سواحل، انجام پروژه­هایی مانند موج­شکن و کف­روبی، بررسی جزایر مرجانی، مناطق به گل­نشینی کشتیها، کانالهای رفت و آمد به سواحل، لایه­روبی اسکله­ها و مطالعات رسوبی و تغییر شکل سواحل.
در مقایسه بین کف­نگاری بوسیله لیزر و بقیه روشها مانند سونار می­توان گفت:
استفاده از لیزر بوسیله هواپیما انجام شده در نتیجه سرعت داده برداری بسیار بالاست همچنین در نواحی ساحلی و کم عمق نمی­توان از سونارها استفاده کرد در حالی که لیدار برای این مناطق بسیار کاراست، در نواحی که خطر غرق شدن کشتی یا به گل نشستن آن وجود دارد لیدار بخوبی جواب می­دهد.
استفاده از لیدار در آبهای عمیق و تیره امکان­پذیر نبوده که در این نواحی سونارها قدرت مانور بیشتری داشته همچنین در آشکارش اجسام سخت کمتر از یک متر مربع استفاده از سونارها بر لیدار ارجحیت دارد.
در این مقاله به بررسی اصول کف­نگاری، اندازه­گیری عمق و روابط حاکم بر انتشار امواج لیزری در آبهای کم­عمق و ساحلی پرداخته و به معرفی و کاربردهای لیدار SHOALS[3] در نقشه­برداری کنار ساحلی و کاربردهای آن در مهندسی دریا می­پردازیم. در نهایت نقشه­های رسوبات سواحل و بستر و عمق قسمتهای مختلف خلیج فارس که توسط این سیستم ترسیم شده ارائه می­گردد.