سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: دومین کنفرانس مدیریت منابع آب

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

نجمه مهجوری مجد – دانشجوی دکتری مهندسی عمران – محیط زیست ، دانشگاه تهران
فریدون غضبان – دانشیار دانشکده محیط زیست دانشگاه تهران
مجتبی اردستانی – استادیار دانشکده محیط زیست دانشگاه تهران

چکیده:

شهر کاشان یکی از مهمترین شهرهای مرکزی ایران، واقع در کویر مرکزی است که میزان سالانه آب آن برای مصارف شهری ۴۲ میلیون متر مکعب می باشد . آب برگشتی مصارف شهری و کشاورزی از مهمترین منابع آلودگی این آبخوان می باشند . همچنین، برداشت بیش از اندازه آب از این آبخوان، منجر به کاهش عمق، تا یک متر در سال شده است . این مقاله با ارائه یک نگرش سیستماتیک به منابع سطحی و زیرزمینی منطقه مورد مطالعه، ساختار جدیدی را جهت تدوین سیاست های مدیریت کمی و کیفی پایدار آبخوان کاشان، ارائه می نماید .
به منظور برنامه ریزی کمی و کیفی سیستم، یک مدل بهینه سازی الگوریتم ژنتیک با تابع هدف تامین آب مورد نیاز کشاورزی، کاهش هزینه های پمپاژ و کنترل نوسانات قابل توجه سطح آب زیرزمینی توسعه داده شده است . به منظور یافتن توابع پاسخ آبهای زیرزمینی منطقه، یک مدل ریاضی برای شبیه سازی کمی و کیفی آبخوان کاشان تدوین شده و با استفاده از اطلاعات موجود مربوط به نوسانات سطح آب زیرزمینی و تغییرات غلظت آلاینده ها در آن، واسنجی و صحت سنجی شده است . نتایج اجراهای مکرر مدل جهت آموزش شبکه عصبی مورد استفاده قرار گرفته است . معادلات مربوط به شبکه آموزش داده شده به عنوان معادلات پاسخ آبخوان در مدل بهینه سازی الگوریتم ژنتیک مورد استفاده قرار گرفته اند . نتایج، نشان دهنده کارایی این مدل و اهمیت جامع نگری در بهره برداری کمی و کیفی از آبخوان کاشان می باشد .