سال انتشار: ۱۳۸۰

محل انتشار: همایش ملی مدیریت اراضی – فرسایش خاک و توسعه پایدار

تعداد صفحات: ۲۴

نویسنده(ها):

حسن روحی پور – عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع

چکیده:

خاک به عنوان بستر اصلی غالب رویشهای گیاهی یکی از با ارزشترین ثروتهای ملی هر کشور بودده و تامینکننده اصلی احتیاجات خوراکی و پوشاکی است. به علت افزایش جمعیت و نیاز بیشتر به تولید مواد غذایی و پوشاک در بیشتر نقاط جهان و همچنین در کشورمان موازنه استفاده از منابع طبیعی بهم خورده و بویژه عدم کاربری صحیح اراضی باعث شده که خاکها بشدت فرسوده گردیده وسطوح گسترده ای از اراضی قابل زرع بهم زمینهای شور وب ی حاصل مبدل گردد.
آمار موجود که بطور تقریبی تنها با رسوب سنجی از خروجی ابخیزهای بزرگ کشور براورد گردیده، میزان رسوب دهی حوضه ها را بیش از ۲ میلیارد تن در سال نشان می دهد که خودشاهدی بر تخریب فزاینده خاکهای این سرزمین است. لازم به ذکر است که بخشعمده ای از رسوبات تحویلی به رودخانه ها باحتملزیاد منشا ژئولوژیک داشته و نحوه مدیریت و چونگی برخورد با آن بامقوله فرسایش تشدیدی از نظر ایجاد سیستم های کنترل و حفاظتکاملاً متفاوت می باشد. بنابراین در شرایط آب و هوایی ایران با ساختار زمین شناسی جوان آن مسئله کنترل رسوب و فرسایش از حساسیت خاصی برخوردار بوده و مدیریت آن می تواند تفاوت عمده ای با فرسایش های تشدیدی ناشی از دخالت انسان در اراضی کشاورزی و عرصه های طبیعی جنگل و مرتع داشته باشد.