سال انتشار: ۱۳۷۸

محل انتشار: پنجمین کنگره تغذیه ایران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

بهجت شکروش القو – دانشجوی ph.D تغذیه، دانشکده بهداشت و تغذیه، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات ب
علیرضا استادرحیمی – دانشجوی ph.D تغذیه، دانشکده بهداشت و تغذیه، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات ب

چکیده:

برای ایجاد و حفظ شیوه زیست سالم که هدف ارتقاء سلامتی می باشد مداخلات اموزشی درکنار سایر مداخلات سازمانی، محیطی و اقتصادی یک ضرورت مهم بشمار میرود. (Ottawa 196)
اغلب مداخلات اموزشی چه در سطح فردی، گروهی و چه در کلینیک و جامعه انجام می گیرد به انتقال اطلاعات و مهارتها متمرکز هستند. اگرچه دانش و مهارت از اجزاء اصلی مداخله می باشند. ولی اینکه آگاهی و مهارت بطور اتوماتیک منجر به تغییر رفتار خواهد شد یک تصور باطلی است. لذا بیشتر مطالعات مداخله ای که اساس انها انتشار اطلاعات و تعلیم مهارتها بوده است، در اغییر عادات بی اثر بوده آن.
نتایج حاصل از یک بررسی جامع پیشنهاد میکند که آموزش یک فاکتور کلیدی برای بهبود و عادات غذائی است، مشروط بر اینکه تغییرات رفتاری بعنوان هدف تنظیم و استراتژی های اموزشی در رسیدن به آن هدف بکار گرفته شود.