سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: چهارمین همایش ملی علوم و مهندسی آبخیزداری ایران مدیریت حوزه های آبخیز

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

علی تیموری – کارشناس ارشد منابع طبیعی – مدیریت مناطق بیابانی
محمدعلی قربانی – استادیار گروه مهندسی آب دانشگاه تبریز

چکیده:

امروزه بحث ارزیابی یکی از ارکان اساسی طرحها و پروژه ها است و در جوامع پیشرفته بعنوان ابزاری در جهت سنجش میزان اثرگذاری طرحها و برنامه ها با توجه به اهداف منظور شده به کار می رود . در سطح جهانی نیز به موضوع ارزیابی عملیات آبخیزداری توجه ویژه ای شده است، به گونه ای که سازمان خواربار جهانی (FAO)نشریات و دیدگاههای مختلفی در این زمینه انتشار کرده است که روش کار آن بر این اساس است که در ابتدا بایستی قبل از اجرای طرح، شرایط اولیه مطالعه گردد، سپس تاثیر و تلفیق هر یک از عملیات آبخیزداری درکاهش رواناب و رسوب مورد ارزیابی قرار گیرد . حوضه آبخیز مورد مطا لعه در استان اردبیل، واقع شده است . این حوضه دارای دو زیر حوضه مستقل ( بران و قنبرلو ) می باشد . در این حوضه جهت برآورد میزان فرسایش و استفاده گردیده است . در این پژوهش با مشاهده نمودارهای مقادیر فرسایشMPSIAC رسوب از مدل تجربیو رسوب ویژه در زیرحوضه ها چنین نت یجه گیری می شود که میزان فرسایش و تولید رسوب در اثر اجرای عملیاتهای مختلف آبخیزداری ( مکانیکی، بیولوژیکی،بیومکانیکی و مدیریتی ) از پهنه حوضه کاهش یافته است . بطوری که میزان رسوب و فرسایش ویژه در حوضه بران قبل از عملیات آبخیزداری به ترتیب ۳۲/۵۳ و ۰/۵۳ تن در هکتار در سال بوده ولی بعد از عملیات آبخیزداری ۳/۳۷ و ۰/۰۵ تن در هکتار در سال شده است . لذا می توان با توجه به اهداف اجرای عملیات از سوی مدیریت آبخیزداری، ارزیابی به عمل آمده از اجرای بندهای رسوبگیر و عملیات بیولوژیکی در کنترل رسوبات حوضه بران – قنبرلو و نیز کن ترل و پیشگیری سیل به منظور جلوگیری از تلفات خاک و خسارات وارده به روستائیان را مثبت ارزیابی کرد