سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: سومین کنفرانس بین المللی مدیریت جامع بحران در حوادث غیرمترقبه

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

آناهید نبوی لاریجانی – کارشناس حمل و نقل ریلی – دانشگاه علم و صنعت ایران ، کارشناس شرکت مهند

چکیده:

مدیریت ریسک در واقع یک نظام پویا است که مجموعه ای از مسایل نظیر شناسایی موارد ریسک، برآورد مقادیر ریسک، برنامه ریزی ریسک، پیگیری چگونگی کاهش ریسک و اصول کنترل ریسک را در بر می گیرد. این مبحث در واقع چهارچوب نظام مند رویارویی با طیف کلیه موقعیت های خطرناک برای سلامتی و ایمنی مردم و صدمات محیطی یا شغلی را ارائه می دهد. مدیریت ریسک جایگزین تجارب افراد نمی‌باشد بلکه بر عکس به افراد مجرب کمک می‌کند تا از دانش خود درست استفاده کنند و به جای تصمیمات ثابت و غیر قابل تغییر، بر دامنه انعطاف پذیری برنامه‌های خود بیافزایند. به عبارتی مدیریت ریسک یک مکمل و نه جایگزین برای تجربه افراد است.
توسعه روز افزون و کاربرد مدیریت ریسک در صنایع سبب گردیده است که در کشورهای اروپایی نظیر انگلستان، آلمان و فرانسه، ریسک به عنوان یک مولفه عمومی تعریف و حدود و کنترل هایی برای آن تعیین گردد. شناسایی خطرات و مدیریت هرگونه حادثه و خطر احتمالی در یک فرآیند جامع و منظم مدیریت ریسک، به هماهنگی تمامی زیر مجموعه های موجود در آن صنعت بستگی دارد.
در سیستم های حمل و نقل، مدیریت ریسک شامل کلیه فعالیت‌هائی است که برای جلوگیری و کاهش اثرات سوانح نامطلوب، در جهت حذف و یا به حداقل رساندن ضایعات جانی و مالی استفاده کنندگان و نیز خود سیستم حمل و نقل انجام می شود. با استفاده از مدیریت ریسک، دور اندیشی در پروژه افزایش پیدا می‌کند و به برنامه‌ریزان امکان آن را می‌دهد تا علاج رویدادهای خطرناک آینده را از قبل در نظر بگیرند.
سازماندهی و برنامه ریزی همه جانبه در کل سیستم، جهت هماهنگی اهداف با کلیه خط مشی ها و استراتژی‌ها لازم است. به علاوه توجه به موارد ذیل در پیاده سازی ضروری می باشد:
• تعیین خطرات، محاسبه ریسک آن هاو ارائه راهکارهایی برای کنترل و کاهش آن
• انطباق راهکارها با قوانین و مقررات مربوط به محیط زیست و ایمنی
مدیریت بحران تنها مربوط به شرایط اضطراری و برای چرخه «پیشگیری، آمادگی، مقابله و بازسازی» می باشد. با توجه به حادثه خیز بودن شبکه ریلی کشور ناشی از وقوع بلایای طبیعی مختلف، تصمیم گیری و وزن دهی به مراحل مذکور و نیز برای بلایای مختلف با توجه به هزینه های کلان مورد نیاز هر بخش، امری پیچیده می باشد. لذا بدون مشخص بودن سیاست های ایمنی در راه آهن کشور و خطرات بالقوه و بالفعل و میزان ریسک آنها، نمی توان مدیریت بحران موثری را پیاده سازی و گسترش داد. در این پژوهش سعی شده است لزوم به کارگیری مدیریت ریسک در مدیریت موثر بحران در شبکه ریلی کشور معرفی گردد.