سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دهمین کنگره ملی مهندسی شیمی ایران

تعداد صفحات: ۲۳

نویسنده(ها):

محسن وفایی سفتی – دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده فنی و مهندسی
حمید مدرس – دانشگاه امیرکبیر ، دانشکده مهندسی شیمی
مجید امامی میبدی – دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده فنی و مهندسی
سیدعلی موسوی دهقانی –

چکیده:

تشکیل رسوبات در صنعت نفت یکی از مشکلات مهم در بخشهای مختلف تولیدی آن است، این رسوبات ممکن است طبیعت واکسی یا آسفالتی ( ترکیب آسفالتین و رزین ) داشته باشند این رسوبات را می توان تجمعی از ترکیبات آلی سنگین در نظر گرفت و لذا مدلهای ترمودینامیکی که برای مطالعات تجمع مولکولی به کار می رود، می تواند برای مدلسازی رسوب آسفالتین هم به کار رود . معادله حالت تجمعی (AEOS) یکی از کارآمدترین مدلهایی است که برای این گونه مطالعات به کار می رود . با این حال، هر معادله حالتی برای اینکه بتواند درمورد آسفالتین به کار رود، باید بهبود داده شود . در تئوری سیال تجمعی فرض می شود که ضریب تراکم پذیری از دو بخش فیزیکی و شیمیایی تشکیل شده است . برای بخش فیزیکی می توان از هر معادله حالتی استفاده کرد، مثلYu et al. ،PR ،MMM و غیره . در این کار بخش شیمیایی از تئوری " تجمعی به صورت خطی ازبی نهایت مولکول " به دست می آید . این تئوری هم می تواند برای مواد خالص تجمعی به کار رود و
هم برای مخلوطهای مواد تجمعی . بخش شیمیایی به دست آمده در این کار به همراه معادله PR به عنوان بخش فیزیکی برای محاسبات رسوب آسفالتین در سه مخزن که داده های تجربی آنها موجود
بودند به کار رفته است . با استفاده از بی اثر بودن مقدار کم آسفالتین بر فاز بخار، و همچنین مایع LLE بودن آسفالتین رسوب کرده، که فرضهای قابل قبول و پرکاربردی هستند، می توان محاسبات
را برای پیدا کردن مقدار رسوب انجام داد . نتایج مدلسازی رسوب آسفالتین با این روش با مدلسازیهایی که توسط ویکتوروف و پن و همکاران انجام شده است مقایسه شده و نشان داده شده
است که نتایج مدلسازی AEOS پیشنهاد شده، بهتر است .