سال انتشار: ۱۳۹۲
محل انتشار: اولین همایش ملی جغرافیا، شهرسازی و توسعه پایدار
تعداد صفحات: ۱۵
نویسنده(ها):
صدیقه دهایی – دانشجوی کارشناسی ارشد معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد خوراسگان (اصفهان)، گروه معماری، اصفهان، ایران
عبدالله جبل عاملی – استادیار دانشکده معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان
مقدی خدابخشیان کنارکی – استادیار دانشکده معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان

چکیده:
در کشورمان ایران، در طی اعصار متمادی، ساخمان ها با توجه به اقلیم و شرایط محیطی طراحی شده اند، در این رابطه عوامل اقلیمی مانند: آفتاب، باد، رطوبت، عوارض زمینی و … تأثیر مستقیمی در کشل گیری معماری بومی در مناطق مختلف با شرایط محیطی متفاوت داشته اند. انارک، یکی از شهرهای همجوار کویر است که مدتهاست سکونت در آن جریان داشته است و وجود علل اقتصادی و فرهنگی این جریان را ادامه خواهد داد اما رونق آن به علت های مختلف علی الخصوص، معماری ناساز با اقلیم و عدم توسعه ی اقتصادی شکوفا نگردیده است. شهر با توجه به موقعیت جغرافیایی و کمبودهای فراوان از قبیل زمینهای زیرکشت، آب و خاک خوب برای کشاورزی همچنان در سالهای متمادی پابرجا و زنده مانده و مقدار کمی گسترش پیدا کرده است. در حال حاضر انارک در دو بخش قدیم و جدید موجود می باشد، که بافت قدیم آن کاملاً از شرایط محیط و اقلیم منطقه تبعیت می کند و پاسخگوی نیاز مردم خود بوده است و بافت جدید با دن کجی به اصل و تاریخجه غنی خود سازی ناکوک در دل کویر می نوازد. در این پژوش، سعی گردیده است با استفاده از آموزه های سنتی معماری این منطقه، م دل طراحی سکونتگاه ها بنحوی ارائه گردند که با رعایت اصل همسازی با اقلیم و طبیعت منطقه، شرایط سخت و نامساعد محیطی جهت آسایش ساکنان تعدیل شود. روش این پژوهش در نائل آمدن به هدف مذکور، ارائه یک تحقیق کیفی از نوع توصیفی و تحلیلی بوده است.