سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی شهر الکترونیک

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

غزال منصوری – کارشناس ارشد فناوری اطلاعات و مدیریت، دانشکده مهندسی کامپیوتر و فنآو

چکیده:

محدودیت های زمانی و مکانی حصارهایی را مابین فراهم آورندگان مراقبت درمانی و بیماران آنها و همچننی میان این مسئولان با یکدیگر ایجاد کرده اتس. بیماران در مناطق روستایی، در سفینه های فضایی،‌در یک سانحه، در مسری به طرف بیمارستان و غیره از نظر فیزیکی دور از دسترس فراهم آورندگان مراقبت درمانی هستند. پرواضح است که بسیاری از خطاهای پزشکی به علت عدم وجود اطلاعات صحیح و کامل در زمان و مکان مورد نیاز ایجاد می شود و این خطاها منجر به تشخیص های پزشکی نادرست و تداخل های داروی یخواهد شد. اطلاعت پزشکی مورد نیاز می توانند در هر مکان و زمان، از طریق ابزار پیشرفته و با بکارگیری گسترده شبکه های بی سیم، در دسترس قرار گیرند. قابلیت های موجود در فنآوری هایبی‌سیم را می توان به صورت مؤثری در مراقبت درمانی (Healthcare) به کار گرفت. یکی از استانداردهایی که در زمینه ارتباطات بی سیم و از راه دور استفاده می‌شود پروتکل (WAP (Wireless Application Protocol می باشد. تمایل و گرایش فعلی در ارتباطات از راه دور و از سویی دیگر همگرایی مابین ارتباطات بی سیم و تکنولوژی های مربوط به شبکه های کامپیوتری منجر به ظهور پروتکل های نظیر WAP خواهد شد. از آنجا که امروزه در بیشتر نقاط دنیا، پروتکل WAP یک ویژگی معمول و رایج در اغلب ابزارهای ارتباطی بی سیم است، بررسی کاربردهای این پروتکل در زمینه پزشکی از راه دور سیار خالی از لطف نیست. بنابراین در این مقاله پس از مرور کلی بر این تکنولوژی و مقوله پزشیک یاز راه دور، برخی از سیستم هایی که از این فنآوری به منظور انتقال علائم حیاتی بیمار در لینک های سلولار اسفتاده می نمایند، مورد بررسی قرار خواهند گرفت و در نهایت میزان نقش این فنآوری در اینگونه سیستم‌ها مشخص خواهد شد.