مقاله کاربرد گروه هاي کوچک در آموزش علوم پزشکي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۸ در راهبردهاي آموزش از صفحه ۷۹ تا ۸۳ منتشر شده است.
نام: کاربرد گروه هاي کوچک در آموزش علوم پزشکي
این مقاله دارای ۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آموزش
مقاله علوم پزشکي
مقاله گروه هاي کوچک

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نادري زينب
جناب آقای / سرکار خانم: عبادي عباس
جناب آقای / سرکار خانم: مهدي زاده سودابه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: گروه، تجمع دو نفر يا بيشتر است که کنش و واکنش دارند، از قوانين خاصي پيروي مي کنند، به نيازهاي يکديگر علاقمندند و از طريق تفاهم و وحدت عمل درصدند به اهداف مشترک نايل آيند. حل مسأله توسط گروه تحت تاثير عواملي مانند تعداد اعضاي گروه، انسجام گروه، اختلاف موقعيت، شخصيت افراد و محيط فيزيکي قرار مي گيرد. در گروه هاي کوچک تعداد اعضا محدود است، به طوري که هر عضو با ديگر اعضا، ارتباطي رودررو و بدون واسطه داشته و هر کدام از اعضا نقش خاصي در گروه دارند و نقش ها از هم متمايز است. در گروه هاي کوچک ميزان مشارکت و صحبت صريح به مراتب بيشتر از گروه هاي بزرگتر است. همچنين همکاري گروهي و احساس دوستي بين اعضا بيشتر است و تفکر انتقادي در افراد تقويت مي شود. در روش آموزش در گروه هاي کوچک، فراگيران از نگرش ها، احساسات، عقايد و دلايل رفتار ديگران آگاه مي شوند و پس از آن نگرش-هاي خود و ديگران را نقد و بررسي مي کنند و سپس به تغيير و تطبيق نگرش هاي خود در مسير تحليل و ارزشيابي نگرش خود مي پردازند.
نتيجه گيري: يکي از مهم ترين دلايل استفاده از گروه هاي کوچک، افزايش مهارت هاي فراگيران و شکل دادن به نگرش آنها است که اين، به خصوص باعث توسعه مهارت هاي باليني در کلينيک ها و مراکز بهداشتي درماني مي شود.