سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: اولین کنفرانس مهندسی برنامه ریزی و مدیریت سیستم های محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

حمیدرضا جعفری – استادیار گروه مدیریت و برنامه ریزی محیط زیست، ، دانشکده محیط زیست، دان
نفیسه حق طلب – دانشجوی رشته مدیریت و برنامه ریزی محیط زیست، ، دانشکده محیط زیست، دانش

چکیده:

در این مقاله به بررسی نقش GIS در مدیریت بحران و۳ مرحله آن می‌پردازیم که عبارتند از: کاهش، آمادگی و پاسخگویی، بازسازی. بررسی ‌های اولیه قبل از وقوع بحران باعث کاهش دادن میزان آسیب‌ها و تخریب‌ها می‌شود. در ارزیابی ریسک GIS کاربرد گسترده‌ای دارد. در فاز آمادگی و پاسخگویی، GIS می‌تواند در ایجاد هماهنگی به طور مرکزی به کار گرفته شود. فاز کاهش شامل فعالیت‌هایی است که بتواند تأثیرات بلندمدت ریسک بر سلامت انسان را کاهش دهد یا از بین ببرد. آمادگی شامل اقداماتی است که توانایی و تسهیلات را برای پاسخگویی مؤثر به بحران فراهم کند. فاز پاسخگویی فعالیت‌هایی است که حوادث قبل و بعد از بحران را در جهت حفظ جان انسان‌ها، کم کردن آسیب‌ها و ارتقاء تأثیر فاز بازسازی بررسی می‌کند. فاز بازسازی توسط فعالیت‌هایی در جهت باز گرداندن زندگی به حالت نرمال یا افزایش سطح زندگی مشخص می‌شود.