سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: کنگره ملی پژوهش های کاربردی علوم انسانی اسلامی
تعداد صفحات: ۱۸
نویسنده(ها):
احمد سنچولی – عضوهیئت علمی گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه زابل
سامره شاهگلی – دانشجوی کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه زابل

چکیده:
درپهنه ادب فارسی کمترشاعری را میتوان سراغ گرفت که درشعر خویش به ستایش پیامبران الهی نپرداخته باشد بسیاری ازشاعران و نویسندگان کوشیده اند که بادرهم امیختن عواطف و احساسات خویش به مدح و منقبت خاندان نبوی بپردازند و اثارارزشمندی را به ساحت مقدس پیامبران مخاطبان و اهل ادب تقدیم نمایند و تمام سعی آنها این بوده است که عشق درونی خویش را درقالب اشعار و الفاظ ناب به شنوندگان عرضه کنند فیاض لاهیجی ف۱۰۷۱ه.ق فیلسوف اندیشمند و شاعر توانای سبک هندی نیز بابهره گیری ازاوصاف و زندگی پیامبران بطور غیرمستقیم جلوه هایی اززندگی و سرگذشت آنها را درشعر خویش منعکس نموده و به شکلی هنری بین ادراکات عاطفی و سرگذشت انبیای الهی پیوند برقرار کردها ست درواقع آنچه موجب تمایز ارایش اندیشه و باسبک شخصی وی میشود درهم امیختن ادراکات عاطفی شاعر با سرگذشت پیامبران الهی است داستان پیامبران درشعر فیاض لاهیجی جنبه هنری پیدا کرده و بخشی ازعناصرصورخیال شاعر را رقم می زند لذا دراین نوشتار تلاش میشودتا کارکردهای بلاغی داستان پیامبران درشعرفیاض لاهیجی به عنوان یک مختصه سبکی مورد بررسی قرارگیرد نتیجه این پژوهش ضمن ایکه بیانگر وسعت معلومات شعری و دینی فیاض لاهیجی میب اشد کاربرد هنرمندانه و اگاهانه اززندگی پیامبران و خصوصیات مربوط به آنان را دردیوان اشعار او نشان میدهد و تاحدودی سبک شخصی وی را درحوزه فکری و ادبی به اثبات می رساند