سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: هفتمین کنفرانس مهندسی حمل و نقل و ترافیک ایران

تعداد صفحات: ۱۸

نویسنده(ها):

محمودرضا مرتضوی – عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد میبد دکترای تخصصی علوم ارتباطا

چکیده:

رفتار ترافیکی به عنوان بخشی از فرهنگ عمومی ٬ بیان کننده میزان تبعیتی اعدم تبعیت اکثریت افراد یک جامعه از قوانین ترافیک هنجاره ای ترافیک و معیاره ای ضروری برای تردد و جابجایی افراد و وسایل نقلیه می باشد که بر جامعه حاکم است . رسانه ها و ارتباطات ٬ امروزه در عمومیت یافتن فرهنگهای جدید ٬ رویه های رفتاری نو و ارایه الگوهای مفید ٬ نقشی قطعی دارند و می توانند تغییرات لازم را در رویه حاکم ٬ زمینه سازی کنند . رسانه های جمعی پیام آموزشی و تبلیغاتی را در زمانی واحد به همه اقشار جامعه و بدون محدودیت زمانی و مکانی و با تنوع ساختاری ارایه می کنند . رسانه های جمعی می توانند بین ساختارهای مرتبط با ترافیک ٬ همگانی و انسجام ایجاد کنند .برای اصلاح رفتار ترافیکی ٬ لازم است که تغییرات و اصلاحات در دو زمینه «نگرش» و «فرهنگ عمومی ترافیک » صورت پذیرد . برای اصلاح فرهنگ ترافیک لازم است که ابتدا در نگرش مردم و مسئولان نسبت به ترافیک تغییراتی بوجود آید .
اصلاح رفتار ترافیکی بر اساس ٬ نقش « فردی که در ترافیک سهیم است » و مخاطب برنامه های آموزشی و تبلیغاتی ( ترویجی ) رسانه ها جمعی می باشد ٬ تعیین می گردد . علاوه بر نقش رسانه های جمعی در تغییر نگرش و اشاعه باور های جدید و خلق نوآوری ٬ باید به شرایط اجتماعی ٬ دانش اطرافیان ٬ افراد س رمشق جامعه و مشارکت همه جانبه مردم ٬ توجه داشت . تغییر نگرش درباره ترافیک بر اساس روش های ترغیب سازی یا متقاعد سازی و در طی مراحل انجماد زدایی جایگزینی و انجماد مجدد صورت می گیرد ؛ البته در طی ضرورت های آتی جامعه ٬ انجماد زدایی دوباره آغاز می شود . لذا انج ماد مجدد به منزله پایان تغییر نیست . اصلاح فرهنگ ترافیک ٬ فرآیندی ؛ پیچیده ٬ تدریجی ٬ همگانی و دانش افزا است .