سال انتشار: ۱۳۹۲
محل انتشار: اولین همایش ملی جغرافیا، شهرسازی و توسعه پایدار
تعداد صفحات: ۱۷
نویسنده(ها):
زهرا احمدی پور – دانشیار جغرافیای سیاسی- دانشگاه تربیت مدرس تهران
هادی سیفی فرزاد – دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیای سیاسی، دانشگاه تربیت مدرس تهران
مصطفی محب الاسلام – دانشجوی کارشناسی ارشد نقاشی، دانشگاه تربیت مدرس تهران

چکیده:
شهر مجموعه ای از فضاهاست که انسانها خود آن را سازماندهی می کنند، و اجزای فضای شهری را به نشانه های معناداری برای خود تبدیل می کنند. نشانه های شهری به عنوان برقرار کننده ارتباط رسانه ای می باشند که با مشخصه های غنی از نمادهای معنی دار آکنده اند. از مله این نشانهها می توان به نقاشی های دیواری اشاره کرد. ن قاشی های دیواری با نظام معنایی که در درون خود نهفته دارند، به عنوان نقاط کلیدی، دارای قابلیت تشخیص بوده؛ به صورت که قسمتی از بنا را تشکیل می دهد و از جمله نشانه های شهری مصنوعی می باشد که هدف و جهت خاصی را دنبال می کنند و با مشاهده از طرف مخاطب تجربه و تکرار می شود. ا ین ه نر اجتماعی که ویژگی رسانه ای دارد در خلاء شکل نمی گیرد و به عبارتی تحت تأثیر عوامل و مؤلفه های قرار می گیرد تا در درون نظام معنایی خود به گونه ای آن را بازنمایی کند. یکی از این عوامل، سیاست به صورت عام و سیاست خارجی به صورت خاص می باشد. هدف این پژوهش این است که نقاشی های دیواری را به عنوان نشانه های شهری بررسی کرده و کارکرد سیاسی آن را در بازنمایی سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران مورد تحلیل قرار داده است. به گونه ای که مشخص می شود نقاشی های با مضمون سیاسی هر کدام به گونه ای به اصولی از سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران اشاره دارد و آن را بازنمایی می کند و همچنین اصولی را برجسته تر از اصول دیگر نمایان می سازد. این پژوهش از نوع توصیفی تحلیلی بوده و در نوع خود کاربردی است. و برای انجام آن از روش های مشاهده میدانی و عکس برداری از نقاشی های دیواری و تحلیل نشانه شناسی سوسور و همجنین برای نگاشت ادبیات و چارچوب مفهومی از روش کتابخانه ای استفاده شده است.