سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: ششمین همایش ملی دانشجویی مهندسی شیمی و پنجمین همایش ملی دانشجویی مهندسی نفت

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

فرسا فتوحی – شرکت مهندسی و تحقیقات صنایع لاستیک
مونا فراهانی – شرکت مهندسی و تحقیقات صنایع لاستیک

چکیده:

نشاسته یک ماده آلی و پلیمری است که به عنوان یک پرکننده قابل جایگزینی به طول کامل یا با بخشی از دوده و سیلیکا جهت تقویت خواص آمیزه لاستیکی می‌تواند استفاده شود. سالهاست که از دوده به عنوان بهبود دهنده مقاومت پایداری به خصوص تایرها در جاده‌های خیس استفاده می‌گردد ولی این پرکننده از لحاظ زیست محطی آلودگی‌های زیادی را به دنبال دارد، بعد از دوده، سیلیکا برای دستیابی به خواص مطلوب‌تر استفاده گردید، اما این پرکننده نیز مشکلاتی از قبیل تولید الکتریسیته ساکن و مشکل اختلال را به همراه داشت و حال استفاده از محصول بیولوژیکی به عنوان جایگزین دوده و سیلیکا علاوه بر ایجاد خواص مطلوبتر از لحاظ زیست محیط نیز مشکل زا نمی‌باشد، لذا هم اکنون بسیار مورد توجه قرار گرفته است. نشاسته، پلیمری از واحدهایی به نام آمیلوز و آمیلوپکتین است که معمولاً دارای ۲۵ درصد آمیلوز و ۷۵ درصد آمیلوپکتین می‌باشد. گروه‌های فعال در سطح ذرات نشاسته نیز مانند سیلیکا هیدروکسیل بوده و نقطه نرمش این پرکننده ۲۰۰ درجه سانتی‌گراد می‌باشد. در این مقاله جهت استفاده از نشاسته به عنوان پرکننده، از پلاستی سایزر مخصوص برای اصلاح سطح استفاده شده و با انجام آزمونهای مقایسه‌ای خواص آمیزه‌های لاستیکی مورد بررسی قرار گرفته است.