سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: پانزدهمین همایش انجمن بلورشناسی و کانی شناسی ایران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

قاسم نباتیان – بخش زمین شناسی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
مجید قادری – بخش زمین شناسی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
نعمت اله رشیدنژاد عمران – بخش زمین شناسی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
فرحناز دلیران – موسسه زمین شناسی، دانشگاه آارلسروهه، آارلسروهه، آلمان

چکیده:

منطقه دربرگیرنده مدوده های معدنی آهن آپاتیت دار سرخه دیزج، علی آباد و مرواریه در جنوب شرق زنجان، بخشی از مجموعه آتشفشانی- نفوذی پهنه ماگمایی طارم است که با روند عمومی شمال غربی- جنوب شرقی در طی ماگماتیسم ترشیری آذربایجان- البرز غربی تشکیل گردیده است. قدیمی ترین سنگها در محدوده مورد مطالعه، سنگ های آتشفشانی – رسظوبی ائوسن است. توده های ساب ولکانیک کوارتز مونز و دیوریتی، کوارتز مونزونیتی و کوارتز سینیتی کالک آلکالن به سن ائوسن پسین- الیگوسن پیشین، توالی های آتشفشانی- رسوبی ائوسن را قطع نموده اند. کانی سازی آهن آپاتیت در به صورت رگچه های نامنظم مگنتیت به شکل استوک ورک، مگنتیت- آپاتیت نواری، مگنتیتی- آپاتیتی توده ای، رگه های حاوی مگنتیت- آپاتیت و رگچه های سولفیدی رخ داده است. کانه زایی آهن آپاتیت دار در معدن سرخه دیزج شامل مجموعه کانی های مگنتیتی، آپاتیت، کالکوپیریت، پیریت و هیدروکسیدهای Fe-Mn است. دگرسانی ها شامل سریسیتی، آرژیلی، سیلیسی، کلریتی و اکتینولیتی می باشند. کانی زایی و آلتراسیون در ذخایر علی آباد و مرواریه مشابه با معدن سرخه دیزج است. در این ذخایر، کانی های سوپرژن از جمله کالکوسیت، مالاکیت، آزوریت، کوولیت، دیژنیت، بورنیت، هماتیت و گئتیت در اثر فرآیندهای هوازدگی و سوپرژن تشکیل شده اند. با توجه به نتایج به دست آمده از مطالعات صحرایی و تهیه نقشه های بزرگ مقیاس زمین شناسی معدنی و دگرسانی، به نظر می رسد کانه زایی آهن- آپاتیت در منطقه مطالعاتی، ارتباط تنگاتنگی با جایگزینی توده های نیمه عمیق و دگرسانی های موجود دراین مناطق دارد و می تواند جزوکانسارهای IOCG تقسیم بندی شود.