سال انتشار: ۱۳۷۹

محل انتشار: چهارمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

فرید مر – استاد زمین شناسی، دانشگاه شیراز
عطا شاکری – دانشجوی کارشناسی ارشد زمین شناسی اقتصادی دانشگاه شیراز

چکیده:

رخنمون های سنگی منطقه شامل مجموعه ی سنگ های آتشفشانی-آذرآواری با سن ائوسن میانی است. این مجموعه مورد نفوذ توده های پلوتونیک با ترکیب غالب گرانودیوریتی-دیوریتی قرار گرفته است. زون های دگرسانی منطقه شامل دگرسانی سریسیتی، آرژیلیتی، پروپلیتیکی، سیلیسی، پتاسیک و کانی شناسی رگه ها شامل کلکوپیریت، پیریت، طلا، هماتیت، گالن، کوپریت، کوولیت و هیدروکسید های آهن است. مطالعات زمین شیمیایی نشان می دهد که ته نشست Cu و Au در شرایز متفاوت دمایی صورت گرفته است. بدین ترتیب که Cu همراه با Wو Zn در دمای بالاتر و طلا به همراه عناصر As, Fe, Zn, Pb, Ag و Sb در دمای پایین تر نهشته شده اند. مطالعه ی میانبارهای سیال بر روی رگه های مینرالیزه ی کوارتز و رگه های فاقد کانه زایی صورت گرفته است. دامنه ی شوری میانبارهای سیال دو فازی بین ۵ تا ۲۵ درصد معادل نمک طعام و میانبارهای سیال چند فاری با نمک گونگی بالا از ۲۵ تا ۴۰ درصد معادل نمک طعام تغییر می کند. همچنین دمای همگنشدگی بیشتر میانبارهای سیال از یک گستره ی وسیع دمایی، بین ۲۴۰ تا ۴۹۰ درجه ی سانتی گراد دارد. با توجه به مطالعات زمین دماسنجی، زمین شیمیایی و کانی شناسی، کانسار رگه ای با غو یک رویداد تک مرحله ای نبوده، بلکه یک کانسار رگه ای تلسکوپی شده است که در آن دامنه ی کانه زای از نظر دمایی می تواند در محدوده ی مزوترمال تا هیپوترمال تغییر کند.