سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: چهاردهمین همایش بلور شناسی و کانی شناسی ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

قدرت ترابی – گروه زمین شناسی، دانشگاه اصفهان
جمشید احمدیان – دانشگاه پیام نور اصفهان
بابک وهابی مقدم – دانشگاه آزاد خوراسگان
الهام عبداللهی – دانشجوی کارشناسی ارشد پترولوژی دانشگاه آزاد خوراسگان

چکیده:

افیولیت نائین در حاشیه غربی ایران مرکزی و در محل تغییر روند گسل درونه قرار دارد که سن آن مزوزوئیک بوده و آخرین فعالیت ماگمایی آن مربوط به ایجاد گدازه های بالشی با سن کرتاسه بالایی است. این گدازه های بالشی دارای ترکیب بازالتی بوده و در نمونه دستی دارای رنگ تیرهتا سبز و قهوه ای می باشد. اندازه این بالش ها از چندین سانتی متر تا حدود دو متر می باشد. کانی های تشکیل دهنه گدازه های بالشی افیولیت نائین شالمل پلاژیوکلاز (آلبیت)، کلینوپیروکسن (اوژیت)، اسپینل کرم دار ، مگنتیت ، آمفیبول (بارویسیت)، کلریت، پومپلئیت، اپیدوت ، پرهنیت و کلسیت میباشند. Cr# اسپنیل های کرم دار موجود در گدازه های بالشی ۰/۳۹ بوده و از نظر ترکیبی مشابه اسپنیل های کرم دار موجود در بازالت های میان اقیانوسی هستند. بررسی های صحرایی، پتروگرافی، مطالعه شیمی کانی هابا استفاده از EPMA و ژئوشیمی این گدازه ها نشان از تبدیل شدن این سنگ ها به اسپیلیت دارد.