سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: اولین همایش ملی مدیریت شبکه های آبیاری و زهکشی

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

آرزو کریمیان – دانشجوی کارشناسی ارشد آب و فاضلاب – سازمان آب و برق خوزستان
مهران افخمی – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی- گروه محیط زیست

چکیده:

با توجه به محدودیت منابع و روند صعودی توسعه چنانچه این حرکت توام با مدیریت و برنامه ریزی صحیح صورت نگیرد , می تواند مشکلا تی را بوجود آورد . زیرا هرگونه توسعه نیازمند بهره برداری و استفاده از منابع طبیعی است, بنابراین می تواند اثراتی را به صورت مستقیم یا غیر مستقیم در طبیعت برجای گذارد . استفاده بهینه از خاک و منابع آبی و راههای کاهش و پیش بینی مشکلات مربوط به آنها همواره از اهداف توسعه کشاورزی صحیح و اصولی بوده است. تا بتوان بیشترین بازده را از حداقل منابع بدست آورد . امروزه با کاربرد تکنولوژیRSیک منبع اطلاعاتی قابل دست یابی و مقرون به صرفه از پوششزمین/کاربری زمین فراهم می گردد . اطلاعات جمع آوری شده از تصاویر ماهواره ای درGIS بهنگام و مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرند . نتایج حاصل از این تجزیه و تحلیلها می تواند به بهبود الگوهای کشاورزی کمک نموده , متدولوژیها را توسعه بخشد و روند حرکت بسوی توسعه پایدار زیست محیطی را فراهم نماید.
بررسی وضعیت و نوع محصولات در اراضی وسیع , پیش بینی محصول بدست آمده, ارزیابی اقتصادی محصول , بررسی ویژگیهای خاک , ارزیابی خسارات سیلابها , طراحی و اجرای پروژه های کشاورزی و آبیاری و ارزیابی اثرات آنها به سادگی امکان پذیر بوده و می توان آنها را با مشاهده الگوی بازتابی حاصل از طول موجهای متوسط و نزدیک مادو ن قرمز از یکدیگر تفکیک نمود, زیرا الگوهای بازتابی و محدوده های طول موج مربوط به آنها که ناشی از ویژگیهای خاک است به آسانی از الگوی بازتابی گیاهان سبز متمایز می گردد . تغییرات شاخص مناطق گیاهی ارتباط بسیار نزدیکی با مراحل دوره رشد گیاه دارد و بدین صورت است کهRS و مدلهای شبیه سازی رشد گیاهان می توانند بعنوان ابزاری قوی اندازه گیری و ارزیابی محصولات را می تواند به دو صورت مستقیم در کاهش هزینه ها و غیر مستقیم RS افزایش دهند . کارآیی اقتصادی ناشی از کاربرد اطلاعات در بالابردن کیفیت اطلاعاتی در دامنه ای وسیع , ارزان , با جزییات و قابلیت اطمینان بیشتر تاثیر گذارد. با بررسیهای مداوم اطلاعات تصاویر ماهواره ای و مدلهای شبیه سازیGIS می توان اطلاعات قبلی را با اطلاعات جدید تلفیق نمود و نتایج را به صورت مدلهای ارزیابی و پیش بینی جهت سیستم های تصمیم گیر ی به برنامه ریزان و طراحان ارائه نمود تا بتوانند با حفظ منابع گامی موثر در تسریع روند توسعه پایدار زیست محیطی برداشته و بیشترین و بهینه ترین استفاده را از منابع بنمایند.