سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: یازدهمین کنگره ملی مهندسی شیمی ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

فاطمه تابنده – مهندسی شِیمی –بیوتکنولوژی- دکتری، پژوهشگاه ملی مهندسی ژنتیک و زیست و فناوری
مهوش خدابنده – بیوشیمی – دکتری، پژوهشگاه ملی مهندسی ژنتیک و زیست فناوری ، پژوهشکده بیوتکنولوژی صنعتی
حبیب قمی حسن – مهندسی کشاورزی- کارشناسی، پژوهشگاه ملی مهندسی ژنتیک و زیست فناوری ، پژوهشکده بیوتکنولوژی صنعتی

چکیده:

از آنجایی که فراورده های نوترکیب غالبا در داخل سلولهای میکروبی تجمع پیدا میکنند، برای بالابردن بهره وری تولید لازم است تراکم سلولها تا حد امکان افزایش داده شود. بدین منظور فرایندهای گوناگون تخمیر غیر مداوم خوراک دهی شده برای بهبود بهره وری در کشت با تراکم بالای سلولی توسعه یافته اند. در این تحقیق تاثیر روشهای گوناگون خوراک دهی از جمله خوراک دهی نمایی، خطی و پله ای بر رشد و مصرف سوبسترا در سلولهای اشریشیاکلی نوترکیب در یک محیط کشت مشخص مورد بررسی قرار گرفت. پس از ۵ ساعت کشت باکتری در شرایط غیرمداوم، با افزایش سریع و ناگهانی اکسیژن محلول و اتمام همزمان گلوکز به عنوان تنها منبع کربن، خوراک دهی با روش نمایی با شدت رشد ویژه ثابت ۰/۱۵ بر ساعت، خطی با شسی -۰/۰۴۳و پله ای اعمال شد و دانسیته نوری ۱۱۸، ۶۰ و ۱۱۵ به ترتیب در طی ۱۳، ۱۱، ۱۱ ساعت فرایند غیرمداوم خوراک دهی شده بدست آمد. نتایج نشان داد کنترل فرایند در روش خوراک دهیپله ای نسبت به سایر روشها ساده تر می باشد، بعلاوه مدت زمان فرایند نیز کاهش یافته و تجمع سوبسترا و کمبود مواد غذایی شامل منبع نیتروژن و فسفات، نیز وجود ندارد . تحت این شرایط بازدهی و بهره دهی به ترتیب به ۰/۳۱g/g و ۰/۰۲۸g/g.h رسید.