مقاله کفايت همودياليز در بيماران با نارسايي مزمن و غيرقابل برگشت کليه در گرگان طي سال ۱۳۸۷ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي گرگان از صفحه ۸۰ تا ۸۴ منتشر شده است.
نام: کفايت همودياليز در بيماران با نارسايي مزمن و غيرقابل برگشت کليه در گرگان طي سال ۱۳۸۷
این مقاله دارای ۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله کفايت همودياليز
مقاله نارسايي مزمن کليه
مقاله گرگان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شريعتي عليرضا
جناب آقای / سرکار خانم: موجرلو محمد
جناب آقای / سرکار خانم: حسام مسلم
جناب آقای / سرکار خانم: ملايي عين اله
جناب آقای / سرکار خانم: عباسي علي
جناب آقای / سرکار خانم: آسايش حميد
جناب آقای / سرکار خانم: خليلي آسيه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: همودياليز رايج ترين روش درمان جايگزيني نارسايي مزمن کليه به شمار مي رود. دياليز ناکافي سبب افزايش مرگ ومير بيماران مي شود. لذا تعيين کفايت دياليز در اين بيماران از اهميت زيادي برخوردار است. اين مطالعه به منظور تعيين کفايت همودياليز و رابطه آن با متغيرهاي دموگرافيک بيماران با نارسايي مزمن و غيرقابل برگشت کليه با معيار (Clearance Time Volume) kt/v و URR (urea reduction ratio) در مرکز آموزشي درماني ۵آذر گرگان انجام شد.
روش بررسي: در اين مطالعه توصيفي – تحليلي از ۱۱۳ بيمار تحت همودياليز دايم مرکز آموزشي درماني ۵ آذر گرگان که سابقه حداقل سه ماه و بيش از يک بار دياليز در هفته داشتند؛ به روش سرشماري، نمونه خون قبل و بعد از انجام دياليز طي سال ۱۳۸۷ تهيه گرديد. سطح سرمي BUN قبل ازشروع همودياليز و نيز در فاصله ۵ دقيقه پس از خاموش کردن پمپ از مسير شرياني اندازه گيري شد. سپس kt/v بيماران با استفاده از فرمول Daugirdas II اندازه گيري شد و رابطه آن با وزن، جنس، سطح تحصيلات، مدت زمان هرجلسه دياليز، سرعت جريان خون، TMP (Terans Membran Presure) و (Clearance Ultrafiltration) Kuf فيلتر، بيماري زمينه اي، تعداد دفعات دياليز و روش دست يابي به عروق محاسبه گرديد. داده ها توسط نرم افزار SPSS-13 و آزمون هاي آماري تي، کاي دو، فيشر و ضريب همبستگي پيرسون مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.
يافته ها: متوسط سابقه همودياليز ۳۷ ماه و ميانگين سن بيماران ۵۱٫۶±۴۲ سال بود. ۷۷٫۹ درصد از افراد مورد مطالعه با توجه به معيار kt/v و URR، دياليز موثر داشتند. با وجود اين که دوز تحويلي دياليز از ميزان استاندارد کمتر بود؛ اما تفاوت معني دار آماري با ميزان استاندارد مشاهده نشد. بين ميزان کفايت دياليز با مدت زمان هر جلسه دياليز، تعداد دفعات دياليز در هفته، سرعت جريان خون و روش دستيابي به عروق ارتباط آماري معني داري وجود داشت (P<0.05)؛ اما بين ميزان کفايت دياليز با وزن، جنس، تحصيلات، TMP، بيماري زمينه اي و  ku/fصافي ارتباط آماري معني داري وجود نداشت.
نتيجه گيري: اين مطالعه نشان داد که کفايت دياليز در گرگان در مقايسه با مطالعات انجام شده در ديگر نقاط کشور از وضعيت بهتري برخوردار مي باشد.