سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: هشتمین کنفرانس هیدرولیک ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

سمیه سلطانی – دانشجوی دکتری، گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان
منوچهر حیدرپور – دانشیار گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان
حسین افضلی مهر – دانشیار گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان

چکیده:

بر اساس تحقیقات انجام شده بیش از نیمی از پلها در اثر وقوع سیلاب تخریب میشوند که علت عمده آن آبشستگی موضعی اطراف پایهها است. استفاده از گروه پایه های ناقص یا کامل، ایجاد شکاف در بدنه پایه و یا ترکیبی از این روشها، تمهیداتی هستند که برای جلوگیری و کاهش عمق آبشستگی موضعی در اطراف پایههای پل پیشنهاد میشود. در این تحقیق با استفاده از مدلهای آزمایشگاهی، تاثیر شکاف و عدم شکاف بر روی عمق آبشستگی در گروه پایه های مستطیلی نوک گرد با آرایش مستطیلی بررسی شد. نتایج نشان داد در آرایش مستطیلی با افزایش فاصله بین پایه ها در طول کانال، عملکرد شکاف در پایه عقبی افزایش یافت. در حالتی که فاصله پایه ها در طول کانال برابر با ۱۲b باشد، عمق آبشستگی پایه عقبی ۴۰ درصد کاهش داشت. با افزایش ارتفاع بستر در بین پایه ها تاثیر پدیده حفاظ بودن افزایش یافت. با افزایش ارتفاع بستر در بین پایه ها، تاثیر پدیده حفاظ بودن در گروه پایه شکاف دار بیشتر از گروه پایه بدون شکاف است. در این آرایش با افزایش فاصله پایه ها در طول و عرض کانال، تاثیر شکاف در پایه های جلویی و عقبی افزایش یافت.