سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: هفتمین همایش حمل و نقل ریلی

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

حسن یوسفیان – کارشناس گروه مطالعات پل و تونل مهندسین مشاور مترا
اسماعیل قهرمانی گرگری – معاونت فنی مهندسین مشاور مترا
شروان عطایی – کارشناس گروه مطالعات پل و تونل مهندسین مشاور مترا

چکیده:

طراحی اغلب پلهای راه آهن در کشور مطابق با ضوابط طراحی پلهای راه صورت میگیرد . این در حالیست که ترفندها وضوابط خاصی در پلهای راه آهن مطرح است که به هیچ عنوان در طراحی پلهای جاده ای مهم نمی باشد . یکی از مهمترین نکاتی که معمولا بدان توجه نمی شود اندرکنش طولی پل و روسازی می باشد . از آنجا که در طول پلها حداقل یک درزانبساط وجود دارد ولی در روسازی درز ا نبساطی وجود ن دارد و حتی ریل در طول چندین کیلومتر پیوسته است ، عدم درنظرگرفتن اندرکنش بین روسازی و پل می تواند باعث ایجاد مشکلاتی در شرایط سرویس پلها شود . در این مقاله سعی شده است تا ضمن بیان ماهیت فیزیکی این پدیده و تئوریهای حاکم بر آن ، کنترل موردی یک پل موجود برای آ ن ذکر شده و۱۱ راه آهن جدید تهران – قم نشان داد که این پل + ضوابط مربوط به مدلسازی و کنترل آن ذکر شود .کنترل پل کیلومتر ۰۰۵برای برخی از راه حلها بررسی شده و امکان اجرای آن بیان شود .