سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: دوازدهمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

جلال غلام نژاد – دانشجوی سابق کارشناسی ارشد دانشگاه تهران پردیس ابوریحان
حسن رضا اعتباریان – استاد گروه گیاه پزشکی دانشگاه تهران

چکیده:

در این مطالعه دو گونه از مخمر به جای قارچکش های معمولی که برای کنترل بیماری انباری کپک آبی سیب مورد استفاده قرار می گیرند، به کار گرفته شد . در دهه های اخیر باقیمانده سموم بر روی میوه ها باعث ایجاد نگرانی هایی در جوامع جهانی شده است . در این تحقیق دو جدایه از مخمر Saccharomyces cerevisiae (52و۵۱) برای کنترل کپک ابی سیب Penicillium expansum به کار گرفته شد . کپک آبی سیب از بافت آلود ه سیب جداسازی شد . آزمو ن تست تقابل، متابولیت های خارج سلولی و مواد فرار در آزمایشگاه برای ارزیابی قدرت بیوکنترلی مخمرها بهکار برده شد. همهی جدایه ها رشد قارچ P.expansum را کاهش دادند . درآزمون کشت تقابل میزان کاهش رشد بین ۲۳/۳۴ تا ۴۳/۲۱ در مورد گاز فرار ۴۸/۶۵ تا ۷۷/۷۶ ودر تستهای متابولیت های خارج سلولی بین ۷۸/۴۳ تا ۶۵/۲۳ متغییر بود . در آزمایش های انباری زخم های ایجاد شده با μl 40 میکرولیتر سوسپانسیون مخمرآنتاگونیست ( ۱۰۷ کنیدی در میلی لیتر ) و ۲۴ ساعت بعد ۲۰ میکرولیتر سوسپانسیون قارچ عامل بیماری ( ۱۰۵ کنیدی در میلی لیتر ) مایه زنی شد . سیبهای مایه زنی شده در ۲۰c و ۵c در انبار گرفتند. مساحت لکه ها در روی سیب در ۵c از ۱۵۲۱ تا ۱۵۶۱ میلی متر مربع در مقایسه با ۳۱۵۱/۱۶ میلیمترمربع، در شاهد کاهش نشان دادند . در دمای ۲۰c مساحت لکه از ۱۴۵۱ تا ۱۶۹۱ متغییر بود درحالیکه میانگین مساحت در شاهد ۳۲۵۷/۴ میلی متر بود.