سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: اولین کنگره ملی فناوری تولید و فرآوری گوجه فرنگی

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

داریوش شهریاری – مرکز تحقیقات کشاورزی ورامین، بخش گیاهپزشکی
محمدعلی قاسمی –
فائزه قشقایی –
سمیه کنگرلو –

چکیده:

بیماری خشکیدگی گوجه فرنگی(تموز) بیش از یک دهه است که محصول گوجه فرنگی ورامین را تهدید می کند. در بررسیهای انجام یافته عوامل بیماریزایقارچی شاملcolletotrichum cocodes ، pythium spp ، Phytophthora nicotiana var parastitica و Rhizoctonia solaniشناخته شده اند ، بکارگیری روشهای شیمیایی وبرخی ترکیبات بیولوژیکی تا کنون در کنترل بیماریموفقیت چندانینداشتهاست.در اینبررسیترکیببیولوژیکسوبتلینحاویباکتریBacillussubtilie به نسبتهای۵ ،۱۰ ، ۱۵ گرم در لیتر بصورت سوسپانسیون و ۱/۰ ، ۵/۰ و ۱ گرم در کیلوگرمخاک بصورت پودر بهمراه شاهد سالم و آلوده و دو قارچکش شیمیایی بنومیل و متالاکسیل در طرح بلوک کامل تصادفی در چهار تکرار در دو منطقهء ورامین و ساری در مزرعه آلوده به عوامل بیماریزای فوق الذکر اجرا گردید.آمار برداری از مرگ گیاهچه ، درصد آلودگی ، وزن تر گیاه و وزن میوه بر اساس الگوی chandras انجام شد.داده ها تجزیه واریانس شدند و میانگین ها با آزمون دانکن مورد مقایسه قرار گرفتند.نتایج حاصله نشان می دهد که سوبتیلین طی دو سال اجرای طرح در دو منطقهء ساری و ورامین بطور معنی دار از مرگ گیاهچه جلوگیری نموده و افزایش نسبی رشد بوته و وزن میوه را نیز در پی داشته است.در مقایسه میانگین ها با آزمون دانکن ، در هر دو منطقه قرار دادن ریشه در سوسپا نسیون سوبتیلین تا حدودی بهتر از روش افزودن پودر در خاک اطراف ریشه بوده است.همچنین غلظت های ۱۰ و ۱۵ گرم در لیتر سوسپانسیون سوبتیلین در اکثر نتایج از نظر آماری در یک سطح قرار داشتند.