مقاله کنترل تضاد در پرستاران باليني که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در حيات از صفحه ۵۵ تا ۶۳ منتشر شده است.
نام: کنترل تضاد در پرستاران باليني
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تضاد
مقاله کنترل تضاد
مقاله پرستاران باليني
مقاله ايران

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: دهقان نيري ناهيد
جناب آقای / سرکار خانم: نگارنده رضا
جناب آقای / سرکار خانم: بحراني ناصر
جناب آقای / سرکار خانم: صدوقي اصل افسانه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: بروز تضاد در سازمان هاي مراقبت بهداشتي با توجه به پيچيده بودن سازمان، فراواني و تنوع تعاملات، تخصص ها، نقش ها و ماهيت سلسله مراتب، بيشتر است. گرچه تضاد هميشه مخرب و مضر نيست و درجه معيني از آن مي تواند موجب بهبود خدمات شود؛ اما افزايش سطح تضاد يا مزمن شدن آن نيز موجب بروز اختلال مي شود و به همين جهت مديريت و کنترل تضاد امري ضروري است. اين مطالعه به منظور بررسي ارتباط دروني مفاهيم الگوي كنترل تضاد صورت گرفته است.
روش بررسي: اين پژوهش يک مطالعه مقطعي است که در آن پرسشنامه اي جهت بررسي ارتباط دروني مفاهيم الگوي کنترل تضاد تدوين و توسط ۲۹۰ پرستار شاغل در بيمارستان هاي سه دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي درماني مستقر در تهران تکميل گرديد. روايي پرسشنامه به وسيله خبرگان بررسي و انسجام دروني آن (a=0.81) تاييد گرديد. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از آمار توصيفي (جداول توزيع فراواني) و تحليلي (آزمون همبستگي اسپیرمن) در بسته آماري براي علوم اجتماعي (SPSS) انجام يافت. طرح پژوهش در کميته اخلاق در پژوهش دانشگاه علوم پزشکي تهران بررسي و تاييد شد. رضايت آگاهانه نيز از کليه شرکت کننده ها اخذ گرديد.
يافته ها: دامنه سني افراد بين ۲۲ تا۵۳  سال (۳۴٫۵±۸٫۲) بود. اکثر پرستاران مورد مطالعه زن(%۸۸٫۶) ، متاهل (%۵۷٫۶) و در سمت پرستار (%۸۴٫۸) بودند. از منظر اكثر پرستاران تضاد به معناي ناهماهنگي، عدم تفاهم و اختلاف و براي كم ترين آنان تضاد به معناي خشونت و مسايل دشوار بوده است. واکنش %۴۱٫۴ نمونه هاي پژوهش در هنگام مواجهه با تضاد مذاکره بود. اما عصباني شدن، کناره گيري، گذشت کردن، ناديده گرفتن و قبولاندن ايده هاي خود به فرد مقابل نيز از واکنش هاي پرستاران به تضاد بود. از نظر نمونه هاي پژوهش موثرترين عوامل در ايجاد يا کنترل تضاد به ترتيب تعامل و درک (%۳۲٫۴)؛ شخصيت و خصوصيات فردي پرستار (%۲۶٫۶) و شرايط شغلي(%۲۱٫۷) مي باشند. تعامل كه متغير مركزي الگوي كنترل تضاد معرفی شده است، در اين مطالعه نيز با پنج متغير اصلي ديگر ارتباط معنادار دارد.
نتيجه گيري: ارتباطات و تعامل ناکافي و مخدوش مهم ترين عامل در بروز تضاد است که پرستاران و مديران آن ها با درک اين مطلب، بايد در صدد بهبود مجاري ارتباطي افراد در سازمان و آموزش کارکنان جهت برقراري ارتباط موثر با يکديگر باشند. اين امر به درک متقابل کارکنان کمک نموده و از سوء برداشت ها و کج فهمي ها که زمينه ساز بروز تضاد است مي کاهد. همچنين با شناخت ساير عوامل و متغيرهاي موثر بر بروز و كنترل تضاد، آن ها مي توانند ضمن تعديل شرايطي که منجر به بروز تضاد مي شود از روش هاي موثرتري براي حل تضاد بهره بگيرند.