سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی یافته های نوین در علوم کشاورزی، منابع طبیعی و محیط زیست
تعداد صفحات: ۷
نویسنده(ها):
وحید درخش احمدی – دانشجوی دوره دکتری تخصصی حشره شناسی کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک مدیر عامل و مسئول فنی شرکت کنترل آفات ورسا صنعت سبز
ندا فلاح نژاد مجرد – دانشجوی دوره دکتری تخصصی حشره شناسی کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک و کارشناس بهداشت محیط و حرفه ای در استاندارد سازی معاونت بهداشت س
حسین یادگاری – مسئول بهداشت عمومی شرکت خودروسازی سایپا
حامد طاهری نژاد – کارشناس ارشد مهندسی محیط زیست و کارشناس بهداشت عمومی شرکت خودروسازی سایپا

چکیده:
حدود ۱۵۰ گونه کنه نرم آرگازیده (Argasidae) وجود دارد که در چهار جنس آرگاس (Argas)، اورنیتودوروس (Ornithodoros) ، اتوبیوس (Otobius) و آنتریکولا (Antricola) قرار می گیرند ولی فقط سه جنس اول شامل گونه هایی است که به انسان حمله می کنند انواع آنتریکولا بیشتر در قاره امریکا و عمدتا روی خفاش یافت می شوند در حالی که گونه های آرگاس اغلب انگل پرندگان اهلی، وحشی و همچنین خفاش می باشند ولی دو گونه از آنها یعنی آرگاس پرسیکوس (Argas persicus) و ارگاس رفلکسوس (Argas reflexus) غالبا به انسان هم حمله می کند لذا در تیمراه ۱۳۹۳ جهت مبارزه و کنترل کنه های ماکیان ریخته شده به کف سالن ها ، انبارها (۴۱ واحد) و حتی بر روی میز پرسنل پس از بررسی های کارشناسانه روش مبارزه شیمیایی به عنوان راه کارامد سریع الاثر انتخاب شد و لذا با همکاری اداره سلامت ، توسط شرکت کنترل آفات ورسا صنعت سبز کلیه مکان هایی شناسایی شده که در آنجا لانه پرندگان نامبرده وجود داشت (پس از جمع آوری لانه ها) ، در دو مرحله به فاصله ۱۵ روز با استفاده از آفتکش های پایروتیورییدی فلومترین (بایتیکول) ۶% EC و لمبداسیهالوترین ۱۲% WP به صورت ترکیبی (۱۰۰ سی سی فلومترین +۱۰۰ گرم لمبداسیهالوترین در ۱۰ لیتر آب) در زمان تعطیلی کار سالن ها و انبارها با دقت توسط سمپاش های دستی با عرض نوار ۳۰ سانتی متر و همپوشانی ۵ الی ۱۰ سانتیمتری سمپاشی گردید البته در هنگام سکپاشی تاکید بیشتر بر درزها و شکافت ها مجاور به لانه ها (محل های اصلی اختفا کنه ها می باشند) بود. نتایج حاصل پس از آخرین بازخوردگیری در پایان تابستان از این پژوهش میدانی نشان داد که روش مبارزه شیمیایی مذکور ۹۰/۲۵% در مبارزه و کنترل کنه ماکیان موفق بوده است که این به تنهایی مکفی نبوده و جهت حفظ محیط زیست و کاهش مصرف سموم در این امر ، اولویت با حذف میزبانان کنه ها (خروج پرندگان) از داخل سالن ها و انبارها و ممانعت از ورود مجدد آنها و سایر گونه های پرندگان می باشد.