سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: هشتمین کنگره ملی خوردگی ایران

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

حمید اشتهاردیها – شرکت آب و فاضلاب استان اصفهان – شاهین شهر

چکیده:

در این تحقیق به منظور تعیین یک روش اقتصادی و عملی برای کنترل خوردگی فاضلابروهای بتنی در حال بهره برداری صورت گرفت . پس از نه ماه نمون ه برداری از شبکه های جمع آوری فاضلاب شاهین شهر، خمینی شهر و زینبیه و بیش از هزار عدد اندازه گیری پارامترهای مختلف و تست دوازده گونه ماده کنترل کننده خوردگی، نتایجی بشرح ذیل حاصل گردید . از نظر حذف سولفید به ترتیب پرمنگنات پتاسیم، ترکیب کلریدآهن سه ظرفیتی ب ا کلرید آهن دو ظرفیتی با نسبت به ترتیب ۹ / ۱به ۱، آب اکسیژنه، پرکلرین، اکسیژن، کلریدآهن ) ) III ، سولفات آهن ) ) III ، سولفات آهن ) ) II ، نیترات سدیم، استات روی، هیدروکسید کلسیم و هیدروکسید سدیم از راندمان بهتری برخوردار می باشد . آنچه که در راندمان حذف سولفید بیشترین ا ثر را نسبت به بقیه عوامل دارد، نسبت اضافه کردن ماده کنترل کننده به سولفید می باشد که با توجه به تحقیقات به عمل آمده نسبت ۵ : ۱ ماده کنترل کننده به سولفید اولیه در مقیاس آزمایشگاهیبهینه می باشد و در مقیاس عملی تا ۸ : ۱و۰۱ : ۱ قابل افزایش می باشد . تمام مواد کنتر ل کننده پس از ۱۵ تا ۲۰ دقیقه به میزان بیش از ۰۹ درصد با سولفید واکنش داده ولی برای کلیه مواد پس از سپری شدن زمان ماند ۸۸ دقیقه، راندمان حذف سولفید به بیشترین حد خود می رسد . برای کلیه مواد کنترل کننده خوردگی، رابطة بین راندمان حذف و نسبت و زمان ماند بر آورد گردیده ولی به طور کلی راندمان حذف بیشتر به نسبت مواد کنترل بستگی دارد . با توجه به درنظرگرفتن راندمان حذف، قیمت ودر دسترس بودن مواد کنترل کننده خوردگی، برای کنترل خوردگی شبکه های فاضلابرو، ترکیب کلرید آهن سه ظرفیتی به کلرید آهن دو ظرفیتی با نسبت به ترتیب ۹ / ۱ به ۱ پیشنهاد می گردد .