سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: هفتمین همایش ملی صنایع دریایی ایران

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

رمضانعلی طاهری – کارشناس ارشد میکروبیولوژیکی صنعتی – کارشناس خوردگی ، ستاد نیروی دریایی

چکیده:

آلودگی میکروبی در شناورها می تواند در آلودگی سوخت، روانکارها، آب خنک کننده و آبهای خن ومخزن تعادل بروز پیدا کند که نتیجه آن عبارت خواهد بود از تخریب موتور (فرسودگی سریعتر، پیستونها و لاینر سیلندر و مسدود شدن فیلترهاو نازل های انژکتور گاهی در طی چند ساعت) ، خوردگی حفره ای مخزن سوخت، خوردگی های حفره ای موضعی، خوردگی عمومی مخرب لوله های خن، ته مخازن و بدنه که معمولا به دلیل عدم آشنایی کافی با عوامل بوجود آورنده ، به افزایش موارد تعمیراتی منجر می شوند. فولینگ میکروبی و خوردگی درکشتی ها تقریبا به صورت اپیدمی در آمده و اکثر شناورها از این معضل رنج می برند. عواملی از قبیل فرمولاسیون سوخت، شیوه های حمل و نقل، آبهای آلوده بنادر، روشهای ضعیف اداره و تمیز کردن کشتی، طراحی بد کشتی وقوانین محدود کننده زیست محیطی رو به افزایش در مورد عدم استفاده از عوامل سمی ضدمیکروبی از جمله عوامل تسهیل کننده خوردگی در شناورها می باشد. در برخی موارد، حمله میکروبی از داخل و خارج به بدنه کشتی منجر به سوراخ شدن سریع آن شده است . از این رو، شرکتهای بیمه بدنه غالبا از انعقاد قرارداد با کشتی ها خودداری می کنند، مگر اینکه روشهای مناسب پیشگیری ضد میکروبی نهادینه شده باشند.