سال انتشار: ۱۳۷۶

محل انتشار: پنجمین کنگره ملی خوردگی ایران

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

سیدمحمد سیدرضی – گروه مواد و خورندگی – واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران

چکیده:

یکی از مشکلات عمده نیروگاه های کشور همچون سایر صنایع، سوراخ شدن لوله های کندانسور و مبدل ها حرارتی مربوط به آبهایخنک کن میباشد. بمنظور بررسی علل تخریب لوله های مذکور وبهبود در وضعیت کنترل شیمیایی چند نیروگاه کشور، تحقیقات وسیعیبه مدت دو سال در آزمایشگاه و همچنین در محل نیروگاه به عمل آمد. نتایج حاصله نشان داده است که رسوب گل و لای بدلیل بالابودن میزان مواد معلق آب، ایجاد سل های غلظتی اکسیژن، وجود باکتری های SRB و عدم تزریق مداوم کلر باعث بروز مشکلاتی شده که در نهایت به زوال لوله ها انجامیده است. کلرور محتوی بالای آب کارون باعث شده که لوله های برنجی مقاومت خوردگی خوبی از خود نشانندهند. از طرفیاستفاده از ممانعت کننده های فسفات هم جوابگو نبوده و نیاز به ترکیبات موثرتری جهت دستیابی به نتایج بهتر وجود دارد. انتخاب آلیاژهای بهتر نظیر کوپرونیکل و افزودن ترکیاتی نظیر نمکهای روی، فسفوناتها، مولیبدات ها و آزول ها به پلی فسفات ازجمله تمهیداتی هستند کهدر جهت نیل به این هدف صورت گرفته است. رعایت دستورالعمل های دیده بانی مستمر به جهت آگاهی از عملکرد بازدارنده های خوردگی ور سوب دهی وتنظیم شرایط میکروبیولوژی توصیه شده است.