سال انتشار: ۱۳۸۰

محل انتشار: سومین کنفرانس هیدرولیک ایران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

محسن نادری بنی – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشکده عمران دانشگاه صنعتی اصفهان
محمدرضا چمنی – استادیار گروه آب دانشکده عمران دانشگاه صنعتی اصفهان
منوچهر حیدرپور – استادیار گروه آبیاری دانشکده کشاورزی دانشگاه صنعتی اصفهان

چکیده:

از جمله روشهای پیشنهادی جدید، برای کنترل آب شستگی موضعی در پایه های پل، ایجاد شکاف در پایه می باشد. درتحقیق اخیر، کنترل آب شستگی موضعی در پایه پل با استفاده از چند مدل آزمایشگاهی مورد بررسی قرارگرفته است. مدلها شامل یک پایه استوانه ای بدون شکاف و چهار پایه شکافدار بود که شکافها با ارتفاع مساوی قطر پایه و دو برابر آن و همچنین در دو موقعیت نزدیک سطح آب و نزدیک بستر قرار داشت .آب شستگی در شرایط آب زلال بررسی گردید و بسته به سرعت جریان، زمان، اندازه و موقعیت شکاف، درصدکاهش عمق آب شستگی پایه شکافدار به پایه بدون شکاف از ١٠٠ تا ٠ درصد و حتی منفی متغیر بود. نتایج نشان داد که در سرعتهای کم، شکاف در کنترل آب شستگی موضعی در دقایق ابتدایی مؤثرتر است وبه مرور زمان، با نزدیک شدن به زمان تعادل، این اثرکاهش می یابد. در سرعتهای بالا، اثر شکاف در کاهش آب شستگی در دقایق اولیه کم، ولی به مرور زمان، بیشتر می شود.شکاف نزدیک سطح آب در سرعتهای بالا، نه تنها باعث کاهش آب شستگی نگردید، بلکه باعث افزایش آن نیزشد. همچنین شکاف بزرگ نزدیک بستر، بیشترین و شکاف کوچک نزدیک سطح آب، کمترین درصد کاهش عمق آب شستگی موضعی را ایجاد نمود.