سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: اولین همایش ملی ایمنی در بنادر

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

علی اکبر صفائی – معاونت عملیات دریائی و بندری -اداره کل بنادرو کشتیرانی استان هرمزگان

چکیده:

بنادر بعنوان دروازه های تجارت هرکشور از زمانهای اولیه شکل گیری تمدن شکل گرفته اند. شاید بتوان صنعت بنادر را در سه دوره مشخص و کلی تقسیم بندی نمود . در دوره اول بنادر سنتی که تنها بعنوان نقطه تبادل دو سیستم حمل و نقل که با استفاده از حجم عظیمی از نیروهای انسانی راهبری می شدند . در نسل دوم بنادر صنعتی و تجاری تواما“ در یک مکان شکل گرفتند که تجهیزات جدید تر به جای نیروی انسانی تقریبا“ جایگزین گردیدند و درنسل سوم که مهمترین تحول در بنادر رخداد همانا حرکت از سوی نقطه سکون و استاتیک به داینامیک و یا سکوهای لوجستیک با بهره گیری از سیستم های حمل و نقل کانتینر و رو رو بود که از دهه ۱۹۶۰ شکل گیری گردید. با ورود در این نسل بنادر با بکارگیری تجهیزات پیشرفته کانتینری شکل کلی ایمنی و سلامت کارکنان در بندر تغییر ماهیتی و اساسی پیدا کرد که در واقع خطرات کاملا“ متفاوت با نسلهای قبل بنادر برای نیروی انسانی متصور گردید . این تحول همراه گردید با توسعه خصوصی سازی و واگذاری نیروی انسانی به بخش خصوصی برای بهره برداری از بنادر . تلفیق این دو تحول عظیم بنوع خود ریسک قابل توجهی برای سلامت و ایمنی کارکنان بوجود آورد که در واقع با تمام قوانین و مقررات بین المللی تهیه شده از قبل متفاوت بود